مأخذ شناسي ابوالفتوح رازي - نوری، محمد - الصفحة ٣٤
تفسير روض الجنان و كلمات قصار پيغمبر خاتم قطعى الانتساب است. حسنيه و يوحنا، مشكوك الانتساب است و تبصرة العوام قطعا از ابوالفتوح نيست. با اينكه بعضى پژوهشگران با تحقيقات جديد به اين نتيجه رسيده اند ، هنوز عدّه اى بدون توجه به پژوهشها، تبصرة العوام را از ابوالفتوح مى دانند. [١]
مدخلهاى اين فصل، بدون توجه به وضع انتساب، به ترتيب الفباى عنوان، و ذيل هر كتاب اطلاعات مربوط جمع آورى و تنظيم شده است .
ذيل هر اثر گزارشى از محتواى آن و تحليلها و ديدگاههاى كارشناسان قديم و جديد پيرامون آن اثر آمده است. در واقع براى هر اثر يك گزارمان عرضه شده است. از اين رو نه به سبك چكيده نگارى و نه به سبك كتابشناسى هايى كه فقط مجموعه مشخّصات صورى آثارند، است، بلكه گزارمانى [٢] از چاپها، ترجمه ها، شرحها و ديگر وابستگان و نيز از محتوا و ديدگاههايى درباره براى هر اثر عرضه شده است. تلاش كرده ايم ضوابط گزارمان نگارى كاملاً رعايت گردد و از قواعد اين روش تخطّى نشود. چون اين شيوه در ايران كاملاً شناخته نيست و ذهنها با كتابشناسى هاى بدون توصيف يا با توصيف آشنايى دارند، شايد عدّه اى تصوّر كنند اين شيوه تفصيلى و مطوّل است، ولى كارآمدى اين شيوه شناخته شده است و ضوابط اين شيوه دقيقا اجرا شده است.
تذكّر اين نكته هم لازم است كه هر گزارمان متناسب با متن است. اگر متن پرمحتوا و داراى ابعاد گسترده و حجيم باشد، گزارمان آن هم مفصّل است و بر عكس، اگر متن كم حجم باشد، گزارمان آن كوتاه. بر اساس اين ضابطه، گزارمان تفسير ابوالفتوح طولانى تر از ديگر آثار ايشان است.