بواسطه تأليفات او مخصوصا تفسير روض الجنان مى باشد . تفسير مذكور از قديمى ترين تفاسير فارسى در جهان اسلام و تشيّع مى باشد. [١]
در ادامه ديدگاههاى عالمان را درباره ابوالفتوح نقل مى كند : صاحب تراجم علما مانند قاضى شهيد در مجالس المؤمنين مى نويسد تفسير ابوالفتوح در رشاقت تحرير و عذوبت تقرير و دقت نظر بى نظير است . علامه مجلسى در بحار ، علامه خوانسارى در روضات ، علامه نورى در خاتمه مستدرك و محدث قمى در فوايد از ابوالفتوح رازى به عنوان رئيس مفسرين و ترجمان كلام خدا و محققى دقيق ياد كرده اند. و به برخى داوريهاى غلط پاسخ داده اند . مثلاً صاحب مجالس مى نويسد بگمان من مفسر معروف امام فخر رازى تفسير معروف خود را با استفاده و اقتباس از تفسير ابوالفتوح برشته تحرير برده است.
معاصران ابوالفتوح و تعاملات آنها ، موضوع بررسى نويسنده هم بوده است : تاريخ العلما حاكى است كه مرحوم طبرسى ، مرحوم ابوالفتوح و زمخشرى (صاحب كشّاف) در نيمه اول قرن ششم هجرى معاصر با يكديگر بوده اند. و اين سه نفر در آثار خود نامى از هم نبرده اند و شايد از تأليفات ارزنده خويش بى خبر بوده اند تفسير فخر رازى بعد از تفسير ابوالفتوح نوشته شده است . ابوالفتوح غير از مجلدات روض الجنان ، روح الالباب ، تبصرة العوام رسائلى چند نيز برشته تحرير برد . خواننده عزيز ابوالفتوح : از اساتيد منتجب الدين رازى ، ابن شهرآشوب ، ابن حمزه طوسى و ديگر اعلام ما بوده است.
نويسنده در پايان اين نوشتار ، ابوالفتوح را به راوندى ها ربط داده و اينگونه نوشته است : قسمتى از عمر خود را در مسافرت بسر بُرد سنوات عمر شريفش در شهررى سپرى شد و چنين بنظر مى رسد كه قبل از راونديها جهان فانى را وداع نموده باشد. ظاهرا در اواسط قرن ششم وفات نموده و مدفن او در كنار حضرت عبدالعظيم حسنى در مقبره شخصى خود معروف است. متأسفانه اغلب درب آن بسته است و از زيارت او و اعلام كنار او مردم محرومند. [٢]