مأخذ شناسي ابوالفتوح رازي - نوری، محمد - الصفحة ٩٨
شاهنشاهى ، رحلى ، ج ۱ : ۷۸۸ص . ج ۲ : ۶۵۷ص . ج ۳ : ۶۴۵ص . ج ۴ : ۵۸۲ص . ج ۵ : ۶۵۶ص .
چاپ سربى در پنج جلد ، تهران ، مطبعه خاصه شاهنشاهى ، ۱۳۲۳ق ، رحلى ، ج ۱ : ۷۸۸ص . ج ۲ : ۶۵۷ص. [١]
چاپ و نشر : از دوره قاجاريه تاكنون چند چاپ از تفسير ابوالفتوح عرضه شده است و در بين كتابهاى كهن ، تنها اثرى است كه اين اندازه تصحيح و چاپ دارد . اين ، نشانگر استقبال شيعيان و ايرانيان از آن است . اين چاپها به ترتيب تاريخى معرفى ، توصيف و گزارش مى شوند .
چاپ اول اين اثر در عهد مظفر الدين شاه قاجار و زير نظر محمّدكاظم بن محمد طباطبايى تبريزى [٢] در ۱۳۲۳ق يعنى حدود يك سده قبل منتشر شد . ملك الشّعراء صبورى با همكارى دستيارش ملا داوود ملاباشى، به فرمان شاهزاده محمدتقى ميرزا ركن الدوله به تصحيح تفسير ابوالفتوح مشغول شد . اما آن را ادامه نداد [٣] و دنبال كارش را ملا داوود گرفت و به اين ترتيب دو مجلّد از اين تفسير در عهد مظفر الدين شاه در ۱۳۲۳ق منتشر شد . بعد از حدود سه دهه ، به دستور على اصغر حكمت ، سيدنصراللّه تقوى به انتشار سه جلد ديگر آن در سالهاى ۱۳۱۳ تا ۱۳۱۵ همت گماشت. [٤] از اين رو تمامى تفسير تا ۷۰ سال پيش منتشر شد .
آقابزرگ تهرانى بدون اشاره به مصحح ها، صرفا گزارش كرده كه دو جلد اول در سال ۱۳۲۳ ق در عهد مظفر الدين شاه و سه جلد ديگر بعدا چاپ شد .