براى اثنى عشريه بوده كه حيثيت شيعيان را تضمين كند و آبروى علمى براى آنان باشد . از اين رو مى بايست به تجارب پيشين و آثار تفسيرى گذشته نظر مى افكند و از آنها بهره مى برد. بنابراين، تفسير ابوالفتوح ارتباطاتى با ديگر آثار دارد كه در اين بخش بررسى مى شود.
اين اثر از يك نظر متّكى به آثار گذشته و از ديگر سو مؤثّر در آثار آينده بوده است. بنابراين، براى شناخت تفسير ابوالفتوح اولاً بايد اين اثر را با آثار مشابه مقايسه ديگر و بررسى تطبيقى نمود ؛ ثانيا اقتباسات ابوالفتوح از ديگر آثار را كشف كرد ؛ ثالثا تأثير آن بر ديگر آثار در زمانهاى بعد را كشف كرد . البته اين بررسى ها تا حدّ زيادى توسّط ديگران انجام يافته است .
بعضى از پژوهشگران معتقدند كه تفسير وى از ديدگاه علمى به هيچ روى پرفايده تر از التبيان شيخ طوسى نيست و نمى توان ادعاى وى را مبنى بر اينكه تفسيرش از نظر جامعيت در ميان اماميه بى سابقه بوده است، پذيرفت. [١] امّا ياحقى بر اين باور است كه ابوالفتوح در تفسير خود از التبيان شيخ طوسى بهره برده است. [٢]
برخى محقّقان درباره ارتباط تفسير ابوالفتوح با تفاسير عربى و فارسى اينگونه داورى كرده اند:
مؤلّف دانشمند اين تفسير بيقين از تفاسير عربى قبل از خود ـ مانند تفسير تبيان شيخ طوسى و تفسير طبرى ـ سود جسته ، اما از تفسيرهاى فارسى پيش از عصر خود كمتر اثر پذيرفته و شايد نيازى به آنها نداشته است. [٣]
پيوند و مناسبات تفسير ابوالفتوح با تفاسير اهل سّنت مبحث ديگرى است و برخى در اين باره نوشته اند:
در نقل نكات تفسيرى ، گاه ابوالفتوح تحت تأثير تفاسير اهل سنت واقع شده است تا حدّى كه مى توان تفسير وى را منعكس كننده آرا و نظريات علماى