مأخذ شناسي ابوالفتوح رازي
(١)
١٣ ص
(٢)
١٩ ص
(٣)
٣١ ص
(٤)
٣٣ ص
(٥)
٣٥ ص
(٦)
٣٦ ص
(٧)
٤٧ ص
(٨)
١٠٩ ص
(٩)
١١٠ ص
(١٠)
١١٥ ص
(١١)
١١٩ ص
(١٢)
١٢١ ص
(١٣)
١٢٥ ص
(١٤)
١٢٥ ص
(١٥)
١٢٧ ص
(١٦)
١٣٠ ص
(١٧)
١٣٣ ص
(١٨)
١٣٣ ص
(١٩)
١٣٣ ص
(٢٠)
١٣٥ ص
(٢١)
١٤٣ ص
(٢٢)
١٤٨ ص
(٢٣)
١٥٢ ص
(٢٤)
١٥٤ ص
(٢٥)
١٥٨ ص
(٢٦)
١٥٩ ص
(٢٧)
١٦٠ ص
(٢٨)
١٦١ ص
(٢٩)
١٦٤ ص
(٣٠)
١٦٤ ص
(٣١)
١٦٥ ص
(٣٢)
١٦٥ ص
(٣٣)
١٦٧ ص
(٣٤)
١٦٨ ص
(٣٥)
١٦٨ ص
(٣٦)
١٧٤ ص
(٣٧)
١٧٦ ص
(٣٨)
١٧٧ ص
(٣٩)
١٧٨ ص
(٤٠)
١٧٨ ص
(٤١)
١٨٠ ص
(٤٢)
١٨٤ ص
(٤٣)
١٨٦ ص
(٤٤)
١٨٦ ص
(٤٥)
١٩٥ ص
(٤٦)
١٩٦ ص
(٤٧)
٢٠٠ ص
(٤٨)
٢٠٢ ص
(٤٩)
٢٠٣ ص
(٥٠)
٢٠٧ ص
(٥١)
٢٠٧ ص
(٥٢)
٢٠٧ ص
(٥٣)
٢٠٨ ص
(٥٤)
٢٠٩ ص
(٥٥)
٢٠٩ ص
(٥٦)
٢١٣ ص
(٥٧)
٢١٩ ص
(٥٨)
٢٢٠ ص
(٥٩)
٢٢١ ص
(٦٠)
٢٢٢ ص
(٦١)
٢٢٤ ص
(٦٢)
٢٢٥ ص
(٦٣)
٢٢٦ ص
(٦٤)
٢٢٧ ص
(٦٥)
٢٢٧ ص
(٦٦)
٢٢٨ ص
(٦٧)
٢٢٩ ص
(٦٨)
٢٢٩ ص
(٦٩)
٢٣١ ص
(٧٠)
٢٣٢ ص
(٧١)
٢٣٤ ص
(٧٢)
٢٣٩ ص
(٧٣)
٢٤٠ ص
(٧٤)
٢٤٢ ص
(٧٥)
٢٤٢ ص
(٧٦)
٢٤٨ ص
(٧٧)
٢٤٩ ص
(٧٨)
٢٥٠ ص
(٧٩)
٢٥٠ ص
(٨٠)
٢٥١ ص
(٨١)
٢٥٣ ص
(٨٢)
٢٥٥ ص
(٨٣)
٢٦٥ ص
(٨٤)
٢٦٥ ص
(٨٥)
٢٦٦ ص
(٨٦)
٢٦٦ ص
(٨٧)
٢٦٨ ص
(٨٨)
٢٦٩ ص
(٨٩)
٢٧٠ ص
(٩٠)
٢٧٣ ص
(٩١)
٢٧٤ ص
(٩٢)
٢٧٦ ص
(٩٣)
٢٧٨ ص
(٩٤)
٢٧٨ ص
(٩٥)
٢٧٨ ص
(٩٦)
٢٨٢ ص
(٩٧)
٢٨٣ ص
(٩٨)
٢٨٤ ص
(٩٩)
٢٨٦ ص
(١٠٠)
٢٨٦ ص
(١٠١)
٢٨٦ ص
(١٠٢)
٢٨٦ ص
(١٠٣)
٢٨٧ ص
(١٠٤)
٢٨٧ ص
(١٠٥)
٢٨٨ ص
(١٠٦)
٢٨٨ ص
(١٠٧)
٢٨٨ ص
(١٠٨)
٢٨٨ ص
(١٠٩)
٢٨٩ ص
(١١٠)
٢٨٩ ص
(١١١)
٢٨٩ ص
(١١٢)
٢٨٩ ص
(١١٣)
٢٨٩ ص
(١١٤)
٢٩٠ ص
(١١٥)
٢٩٠ ص
(١١٦)
٢٩٠ ص
(١١٧)
٢٩٠ ص
(١١٨)
٢٩٠ ص
(١١٩)
٢٩١ ص
(١٢٠)
٢٩١ ص
(١٢١)
٢٩١ ص
(١٢٢)
٢٩٢ ص
(١٢٣)
٢٩٢ ص
(١٢٤)
٢٩٢ ص
(١٢٥)
٢٩٢ ص
(١٢٦)
٢٩٢ ص
(١٢٧)
٢٩٢ ص
(١٢٨)
٢٩٣ ص
(١٢٩)
٢٩٣ ص
 
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص

مأخذ شناسي ابوالفتوح رازي - نوری، محمد - الصفحة ٥٧

كه خواننده مى تواند در كليشه صفحه چهارده جلد يازدهم از چاپ حاضر ملاحظه كند ، نكته هايى را در سرگذشت اين تفسير روشن مى كند :
اين تاريخ چه پايان استنساخ مجلّد حاضر بر دست كاتب اصلى و چه تاريخ ختم اين بخش از تفسير به خامه خود شيخ ابوالفتوح خزاعى بوده باشد ، در هر صورت اين نكته را مسلّم مى دارد كه دست كم تأليف نيمه اول اين تفسير و شايد هم تأليف تمامى آن در سال مذكور (۵۳۳ هجرى) به پايان رسيده و بنابراين شروع به تأليف آن بايستى سالها پيش از اين و احتمالاً در اوايل دهه دوم قرن ششم هجرى باشد . در اين صورت به احتمال قريب به يقين دستنويس مورد بحث از روى نسخه اى به خطّ مؤلّف و يا نسخه اى مربوط به زمان صاحب تفسير ، كه شايد به رؤيت و تأييد او نيز رسيده ، استنساخ گرديده است ؛ و در اين صورت بطور قطع و يقين بايد اعلام شود كه : تاريخ آغاز به تأليف كتاب پيش از سال ۵۳۳ بوده است.
چنان كه پيش از اين ديديم مرحوم قزوينى با استدلالهاى محكم تاريخى ، به اين نتيجه رسيده كه «تاريخ تأليف تفسير حاضر از طرفى به ظنّ غالب مقدّم بر حدود ۵۱۰ نبوده است و از طرفى ديگر به نحو قطع و يقين و به دليل خارجى ـ حسّى [تاريخ تحرير نسخه ۱۳۴ كتابخانه آستان قدس رضوى ]مؤخر از سنه ۵۵۶ نيز نمى تواند باشد . پس تاريخ آن محصور خواهد بود مابين حدود ۵۱۰ـ۵۵۶». [١]
به هرحال، پژوهشگران هر كدام با تكيه بر روشى تلاش كرده اند تاريخ تأليف اين تفسير را به دست آورند، ولى مهمترين آنها دو روش فوق است كه يكى متكى بر قراين متنى و ديگرى متّكى بر قراين خارجى مى باشد.
ساختار : تفسير روض الجنان تفسيرى است با سبك واعظانه و آنچه درباره اعتقادات كلامى و فقه بيان كرده احتمالاً براى رعايت حال و نياز مخاطبان عامه و فارسى خوان بوده است چنان كه گاهى به مشرب عرفا و صوفيه كه آنان را «اهل معانى