ابوالفتوح رازى شده اند به هيچ وجه تاريخى راجع به وقايع احوال وى از قبيل تاريخ ولادت يا تاريخ وفات و غيره مذكور نيست و از مطالعه خود تفسير حاضر نيز تا آنجا كه راقم سطور تتبع نموده تاريخى در خصوص شروع يا اتمام تأليف كتاب يا اشارت ديگرى راجع به شخصيات مؤلّف به نظر نرسيد . ولى از روى پاره اى قرائن و امارات خارجى كه ذيلاً اشاره بدانها خواهد شد و نيز از ذكر اسامى بعضى از مشاهير اشخاص كه استطرادا نام ايشان در اثناء تفسير حاضر برده شده است روى هم رفته اين نتيجه گرفته مى شود كه مؤلّف كتاب به نحو قطع و يقين از رجال اواخر قرن پنجم و اوايل إلى اواسط قرن ششم هجرى بوده است به شرح ذيل :
اولاً ـ مؤلّف كتاب به تصريح ابن شهرآشوب در مناقب (ج۱ ، ص۹) و صاحب روضات (ص۱۸۴) و صاحب مستدرك الوسائل (ج۳ ، ص۴۸۹) بلاواسطه از شيخ ابوعلى حسن بن محمد بن الحسن الطوسى پسر شيخ طوسى معروف روايت مى كند :
و وفات شيخ ابوعلى مزبور به تصريح ابن حجر عسقلانى در لسان الميزان (ج۲ ، ص۲۵۰) در حدود پانصد هجرى بوده است . پس اگر به اقل تقديرات، سن راوى بلاواسطه از او را يعنى ابوالفتوح رازى مانحن فيه را در وقت وفات شيخ در حدود ۵۰۰ هجرى بيست ساله هم فرض كنيم نتيجه ضرورى اين فقره اين مى شود كه تولد ابوالفتوح رازى به نحو قطع و يقين مؤخر از حدود ۴۸۰ هجرى ممكن نيست روى داده باشد.
ثانيا ـ آنكه شيخ منتجب الدين معروف ابوالحسن على بن عبيداللّه بن الحسن بن الحسين بن بابويه رازى صاحب فهرست مشهور به فهرست منتجب الدين كه از اخص تلامذه مؤلّف كتاب است به تصريح خود او در قريب ده موضع از فهرست مزبور بلاواسطه از مؤلّف مانحن فيه روايت مى كند و تفسير حاضر را با تأليف ديگر صاحب ترجمه شرح شهاب الاخبار قضاعى هر دو را نزد مؤلّف آنها قرائت نموده است . و علاوه بر آن مؤلفات كثيره عديده ديگرى را از علماء شيعه را كه تراجم احوال ايشان در فهرست مزبور مذكور است به توسط صاحب ترجمه از مؤلّفان آنها روايت مى كند ، و تولد شيخ منتجب الدين به تصريح عموم كتب رجال و به تصريح معاصر او