سائر الاحكام كالوضوء والمتعة والطلاق واشتراط العدالة وغيرها من الامور المختلفة بين الشيعة والسنة.
ومما أُخذ عليه، أنه نقل الاخبار الاسرائيلية عن طريق وهب بن مُنبّه و كعب الاحبار والسدي والكلبي و غيرهم من الوضاعين، و نقل عنهم من دون جرح و تعديل، و على سبيل المثال انّه نقل قصة هاروت و ماروت على ما رواهما السدي والكلبى مما ينافى عصمة الملائكة. وان كان مُقلاً فى نقلها خصوصا اذا كانت تتنافى مع عصمة الانبياء.
قد ابتدأ التفسير بمقدمة فى بيان غرضه من تأليفه و منهجه، و شرائط التفسير، ثم البحث فى فصول هى: فى اقسام معانى القرآن؛ و اقسام القرآن (المحكم، والمتشابه، الناسخ، والمنسوخ، الخاص والعام)؛ واسماء القرآن و معانيه؛ و معنى السورة والآية و البحث حول كلماتها و حروفها؛ وفضل قراءة القرآن؛ وفضل علم القرآن، ومعنى التفسير والتأويل؛ والاستغاذة. كان التفسير يبرز مذهب المؤلف و اعتقاداته وفق مذهب اهل البيت(ع) .
همانگونه كه از مطالب فوق پيداست ، نويسنده درباره زندگى و آراى عمومى ابوالفتوح نكته جديدى ندارد، امّا در زمينه تفسير نگارى و آراى تفسيرى و روش تفسيرى او تحليل قابل استفاده اى عرضه كرده است؛ بويژه درباره روش شناسى ابوالفتوح تحليل منسجم و مستحكمى دارد .

مراقبى ، غلامحسين (متولد ۱۳۲۰)

تفسير روض الجنان و روح الجنان . به كوشش غلامحسين مراقبى ، تهران ، مؤسسه انتشارات ملك ، ۱۳۷۸ ، ج ۱ ، ص۳ـ۱۱ .
در اين چاپ مقاله محمد قزوينى درباره ابوالفتوح كه در چاپ تقوى (۱۳۱۵ـ۱۳۱۳) تفسير ابوالفتوح با عنوان «خاتمة الطّبع» مندرج بوده ، در ابتداى جلد دوم آمده است. اول جلد نخست ، مقدمه اى از غلامحسين مراقبى درباره ابوالفتوح آمده است . پس از آن يادداشتى با عنوان «مظفر الدين شاه قاجار» در چهار صفحه آمده