معرفى شخصيت ابوالفتوح هم پرداخته است.
نويسنده ابتدا نسب شناسى ابوالفتوح را تا نافع بن بديل خزائى را آورده ، آن گاه به تفصيل نياكان او را توضيح مى دهد . سپس به تاريخ تولد او پرداخته و نظرات مختلف را تحليل كرده است :
راجع به تاريخ تولد و وفات او مدركى در دست نيست . محمدخان قزوينى كه مقدمه اى بر چاپ اول تفسير ابوالفتوح نوشته است ، با قرائنى مى گويد كه وى از علماء قرن ششم بوده است. و نسخه اى از جلد شانزدهم تفسير ابوالفتوح در دست است كه تحرير سال ۵۵۶ است . و نسخه ديگر از جلد يازدهم كه از روى نسخه مورخ ۵۳۳ نوشته شده است و نسخه اى از جلد آخر مورخ ۵۵۷. پس معلوم مى شود تأليف كتاب قبل از اين تاريخ ها بوده است. در تاريخ ۵۵۲ به يكى از علما اجازه روايت داده است . پس در اين سال زنده بوده است. [١]
پس از تولد ، محل زيست و مقبره ابوالفتوح پرداخته است :
ابتدا در حجاز بوده و بعد به خراسان و نيشابور آمده و اواخر را در رى گذراند. از اين رو گفته مى شود (ابوالفتوح رازى نيشابورى). صاحب كتاب تاريخ اصفهان كه معاصر او بود مى گويد من در رى بودم كه ايشان از دنيا رفتند.
قبرشان در رى در كنار حضرت عبدالعظيم حسنى(ع) است. صاحب كتاب نزهه القلوب (كه از قرن هشتم است) در كتاب خود كه يك كتاب جغرافيايى است و نام شهرها و بخش ها را به ترتيب الفبا ياد مى كند و توضيحاتى مى دهد به شهررى كه رسيده ، گفته است يكى از افرادى كه در اين شهر مدفون هستند ابوالفتوح رازى است. [٢]
سپس نويسنده به آثار ابوالفتوح مى پردازد ؛ بويژه روض الجنان را به تفصيل گزارش كرده و ابعاد آن را تحليل مى كند . به دليل جديد بودن برخى مطالب مربوط به روض الجنان در فصل اول گزارش شده است .