درباره ابوالفتوح در دوره جديد است . آغاز آن اينگونه است :
ابوالفتوح رازى ، كه از دانشمندان بزرگ اواسط سده ششم هجرى و هم عصر امين الدين طبرسى است ، از بزرگان مفسرين شيعه است . تفسير معروف او ، به نام روض الجنان كه نخست در پنج جلد و اخيرا در ده مجلد به قطع وزيرى منتشر شده، از نفائس كتب علمى و مذهبى است كه به زبان فارسى شيواى عصر خود حقائق قرآن مجيد و آيات كتاب آسمانى ما را مورد بحث و بررسى قرار داده و تفسير كرده است .
سپس به تبار و خاندان او اشاره كرده است: ابوالفتوح رازى از دودمان بُدَيل بن وَرقاء خُزاعى است. [١] از روزگاران پيش گروهى از فرزندان اين مرد به كشور ايران كوچ كرده و در نواحى شمال شرقى مانند نيشابور و سبزوار و غيره سكنى گزيده و معروف به خزاعى و بديلى و بديليان گشته اند. مردان نامى قبيله خزاعه در ميان قبائل عرب اين افتخار را دارند كه هم پيمانان پيغمبر(ص) و رازداران آن حضرت بوده اند.
بحث ديگر دوانى بررسى پدران و اعمامِ دانشمندِ ابوالفتوح است : جد دوم ابوالفتوح ، احمد بن حسين خزاعى نيشابورى ساكن رى دانشمندى معتبر و از شاگردان سيدرضى و سيدمرتضى و شيخ طوسى بود . برادرى به نام محسن بن حسين داشت كه از مشاهير رى بود .
دوانى زندگينامه تمامى مشاهير و عالمان خاندان ابوالفتوح را آورده و آثار آنها را معرفى كرده است . نيز شاگردان و استادان او را تراجم نگارى و آثار آنها را گزارش كرده است .
همچنين در يك بخش، مفصلاً به آثار ابوالفتوح پرداخته است ؛ به ويژه تفسير روض الجنان را در دو صفحه گزارش كرده است . بعد از آن آراى ديگران درباره او را اينگونه آورده است : [٢]
علامه مجلسى در مقدمه بحار الانوار ، ابوالفتوح را محقق نحرير و علامه نورى