و اما ابوالفتوح المدفون باصفهان فهو ابوالفتوح العجلى الشافعى الصوفى كما قال مولانا المحقق الاردبيلى فى حديقة الشيعة. قلت و هو سعد بن محمود بن خلف العجلى الاصفهانى الفقيه الشافعى الواعظ شارح مشكلات الوسيط والوجيز للغزالى المتوفى باصفهان سنة ۶۰۰ .

صدر، سيد حسن (۱۲۷۲ـ۱۳۵۴ق/ ۱۸۵۶ـ۱۹۳۵م)

تأسيس الشيعة لعلوم الاسلام. [١] بغداد ، شركة النشر والطباعة العراقية المحدودة ، بى تا ، ص ۳۴۰ . تهران، نشر منشورات الاعلمى، ص۳۱۵ و ۳۴۰.
آقاى صدر در اين كتاب نخبگان و متفكران فرهيخته شيعه را به تفكيك در رشته هاى مختلف علمى معرفى كرده و ابوالفتوح را در رشته علوم قرآنى به عنوان مبتكر و فرهيخته شيعه آورده است . نوشته او درباره ابوالفتوح اينگونه است :
الشيخ ابوالفتوح الرازى و هو الحسين بن على بن محمد بن احمد الخزاعى الرازى النيسابورى ، شيخ الشيوخ فى عصره و اليه الرحلة فى بلده له كتب ، منها روض الجنان فى تفسير القرآن فى عشرين مجلد ، قال المولى عبداللّه الاصفهانى فى كتاب رياض العلماء اما تفسيره فهو من اجل الكتب و افيدها و انفعها ، و قد رأيته فرأيت بحرا طمطاما قلت و قد ذكرته انا فى كتابى فى طبقات مشايخ الاجازات فى الطبقة الثامنة و هى فيمن توفى بين المائة السادسة والخامسة .
اين كتاب به فارسى ترجمه شده است: شيعه بنيانگذاران فرهنگ اسلام، ترجمه على مشتاق عسگرى، تهران، دارالكتب الاسلاميه، ۱۳۸۱. ص۵۳۵.

قزوينى، محمد (علامه قزوينى) (۱۲۵۶ـ۱۳۲۸)

تفسير ابوالفتوح رازى: تفسير روح الجنان، به كوشش مرتضى مدرسى، قم، كتابخانه آيت اللّه مرعشى نجفى، مقدمه درباره ابوالفتوح رازى، ج۵، ص۶۲۸ـ۶۱۵ .
اين نوشته اولين بار در پايان جلد پنجم چاپ تقوى (۱۳۱۳ـ۱۳۱۵ق) درج شد؛