طباطبايى در طليعه اين مقدمه به علاقه دربار و پادشاه ايران به ترويج اين تفسير اشاره مى كند . در تاريخ فرهنگى ايران همواره علاقه به ترويج تشيّع و دين و قرآن با تكيه بر ادبيات فارسى وجود داشته است و اساسا كسانى چون ابوالفتوح كه به فارسى نگارى تفسير قرآن روى آورده اند، در اعماق ذهنيت خود ، مزج و هماهنگى و تناسب ايرانيت و شيعه را لمس و احساس مى كرده اند.

نورى طبرسى ، حسين بن محمد تقى (درگذشت ۱۳۲۰ق)

مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل . چاپ اول: قم، مؤسسه آل البيت (ع) لإحياء التراث، ۱۴۰۷ق. چاپ دوم : ۱۴۱۵ق .
ميرزاحسين نورى (در گذشت در ۱۷ جمادى الآخره، سال ۱۳۲۰ق) شرح حال مفصل و مبسوطى از ابوالفتوح و خاندان او و مشايخ او و گزارش و توصيفى از تفسير روض الجنان و شرح شهاب الاخبار قضاعى در اين كتاب آورده است . اكثر مضامين اين گزارش منقول از مآخذى است كه در اختيار است . مرحوم محدّث نورى از رياض العلماء و او از شرح شهاب خود ابوالفتوح روايت كرده است كه : شيخ ابوالفتوح رازى در شرح شهاب در شرح حديث نبوى «انّ اللّه ليؤيد هذا الدين بالرّجل الفاجر» پس ذكر احوال مؤلّفة قلوبهم گويد براى من نيز نظير همين وقايع روى داده و اجمال آن، آن كه من در ايام جوانى در خان معروف به خان علاّن مجلس وعظ و تذكير داشتم و مرا در نزد عامه قبولى عظيم بودى چنان افتاد كه جمعى از ياران من بر من رشك بردند و در نزد والى شهر از من سعايت نمودند . والى مرا از گفتن مجلس منع فرمود و مرا همسايه اى بود از اعوان سلطان و آن موقع يكى از ايام عيد بود و آن همسايه به عادت امثال خود عزم داشت كه به شرب مشغول گردد . چون اين حكايت بشنيد عزم خود را ترك داده به نزد والى شد و او را از حسد ياران بر من و دروغ بستن ايشان درباره من بياگاهانيد و سپس خود شخصا آمده مرا از خانه بيرون آورد و به منبر برد و تا آخر مجلس وعظ در پاى منبر بنشست . پس من به مردم