ائمه هر طايفه آن را طالبند و بمطالعت آن ميل دارند و ظاهرا اكثر آن مجلدات از تفسير عربى او مى باشد چه تفسير فارسى شيخ تقريبا صد و بيست هزار بيت يا قدرى بيشتر است و آن را در چهار مجلد منتها در هشت مجلد مى توان قرار داد و خيلى كمتر از بيست جلد مى شود . و از بعضى ثقات شنيده شد كه قبر شريف او در اصفهان است.
گويا قاضى نوراللّه از تفسير شيخ ابوالفتوح اطلاع درستى حاصل نكرده كه اين توجيه بى قاعده را مى نمايد چه دو تلميذ آگاه او شيخ منتجب الدين و ابن شهرآشوب تصريح كرده اند كه تفسير فارسى ابوالفتوح بيست مجلد است و لازم نيست مجلدات عرفى كتاب با اجزاء تصنيف كه كه از آنها نيز مجلدات تعبير مى كنند به يك اندازه باشد چنانكه مجمع البيان نيز تقريبا همين قدر كتابت دارد و مصنف آن كتاب را در ده جلد قرار داده و اما اينكه قاضى نوراللّه شنيده است مزار شيخ ابوالفتوح در اصفهان است گويا صاحب عنوان را بشيخ ابوالفتوح اسعد بن ابى الفضايل عجلى شافعى كه در زمانى نزديك بشيخ رازى يعنى در سنه ششصد هجرى در اصفهان درگذشته است اشتباه كرده باشد.
چنانكه غريق بحار رحمت يزدانى واعظ و محدث جليل الحاج ملاباقر الشهير بطهرانى ابن ملا محمد اسمعيل كجورى در كتاب جنة النعيم كه در احوال سعادت اشتمال حضرت عبدالعظيم(ع) و بعضى ديگر از امامزادگان گرام و نه تن از علماء اعلام و فقهاء عظام كه در حدود رى و حول روضه منوره حضرت عبدالعظيم مدفونند تأليف نموده است مدفن صاحب عنوان را در جوار حضرت عبدالعظيم نگاشته و شرحى در احوال اين شيخ اجل مسطور داشته گويد دويم كسى كه از علما در رى مدفون است و بر مزار وى نهايت افتخار بايد نمود شيخ ابوالفتوح صاحب الاصل الاصيل قدوة المفسيرين من اهل التنزيل و التأويل حسين بن على بن محمد بن احمد خزاعى رازى است نسب شريف وى منتهى مى شود به بديل بن ورقاء خزاعى و وى از كبار اصحاب حضرت ولايت مآب بوده و شرحى از جلالت مقام و اصالت نسب وى مسطور داشته تا آنكه گويد مزار وى در صحن حضرت امامزاده حمزه در زمان دخول در طرف دست راست جلو حجره اول است و الواحى از كاشى