شوشترى است كه به نظر برخى از منظر تاريخى پس از حديقة الشيعة قرار دارد . كتاب مجالس المؤمنين قاضى نوراللّه شوشترى متوفى در سنه ۱۰۱۹ در اواسط مجلس پنجم فصلى راجع به ابوالفتوح دارد. [١]
شوشترى ابتدا اطلاعات عمومى درباره ابوالفتوح عرضه كرده و اينگونه نوشته است :
قدوة المفسرين الشيخ ابوالفتوح الحسين بن على بن محمد بن احمد الخزاعى الرازى از علماى تفسير و كلام و عظماى ادباى بنام است از خاندان فضل و بزرگى و اولاد امجاد بديل بن ورقاء خزاعى است . آن گاه درباره بديل توضيح مى دهد كه : از كبار صحابه و اكابر خزاعه بود و سابقا در مجلس طوايف مؤمنين و مجلس صحابه مخلصين شرح اخلاص بنى خزاعه خصوصا عبدللّه و محمد و عبدالرحمن پسران بديل مذكور و جان سپارى ايشان در حرب صفين در ركاب حضرت اميرالمؤمنين(ع) مسطور گشته و جد او خواجه امام سعيد ابوسعيد كه مصنف كتاب موسوم بروضة الزهراء است از اعلام زمان خود بوده و عم او شيخ فضال ابومحمد عبدالرحمن بن احمد بن احمد بن الحسين النيشابورى رحمه اللّه از مشاهير روزگار است.
سپس درباره تفسير ابوالفتوح و رابطه آن با تفسير كشاف زمخشرى و تفسير كبير فخر رازى چنين اظهار نظر مى كند :
بالجمله مآثر فضل و مساعى جميله او در تفسير كتاب كريم و ابطال تأويلات سقيم مخالفان اثيم و تعنفات نامستقيم مبتدعان رجيم بر همگى مخفى نيست از تفسير فارسى او ظاهر مى شود كه معاصر صاحب كشاف بوده و بعضى از اشعار كشاف به او رسيده اما كشاف بنظر او نرسيده و اين تفسير فارسى او در وثاقت تحرير و عذوبت تقرير و دقت نظر بى نظير است. فخر الدين رازى اساس تفسير كبير خود را از آنجا اقتباس نموده و جهت دفع انتحال بعضى از تشكيكات خود را بر آن افزوده در