كه حنفى باشند. [١] درباره فرهنگ شيعى در رى گزارش مى دهد كه : در رى اهل بيت بسيار مدفونند و از اكابر و اولياء بسيار آسوده اند. چون ابراهيم خواص و كسائى سابع قراء السبعة و محمد بن الحسن الفقيه و هشام و شيخ جمال الدين ابوالفتوح و جوانمرد قصاب. [٢]
اين گزارش گوياى اين است كه ابوالفتوح به عنوان يك رجل بزرگ شيعى در سده هشتم قمرى مشهور بوده است .
قزوينى درباره نزهة القلوب گزارش مى دهد كه :
پس از منتجب الدين و ابن شهرآشوب در كتاب نزهة القلوب حمداللّه مستوفى كه در سنه ۷۴۰ تأليف شده ذكرى از ابوالفتوح آمده است .
علامه قزوينى در اينجا مرتكب يك اشتباه شده است ؛ زيرا نزهة القلوب را از نظر تاريخى سومين منبع پس از منتجب الدين و ابن شهرآشوب دانسته است ؛ در حالى كه بين منتجب الدين و ابن شهرآشوب و مستوفى چند مؤلّف و چند اثر تاريخى ديگر وجود دارد كه در همين كتاب گزارش آنها آمده است . قزوينى در ادامه مى نويسد :
در كتاب مزبور در فصل راجع به رى گويد : «و در رى اهل بيت بسيار مدفون اند و از اكابر و اولياء [نيز جمعى كثير در آنجا] آسوده اند، چون ابراهيم خوّاص و كسائى سابع قرّاء السبعة و محمد بن الحسن الفقيه و هشام و شيخ جمال الدين ابوالفتوح و جوانمرد قصّاب» (نزهة القلوب، طبع ليدن، ص۵۴) ، و شكى نيست كه مقصود از شيخ جمال الدين ابوالفتوح به نحو قطع و يقين همين جمال الدين ابوالفتوح رازى مؤلّف تفسير حاضر است كه چنان كه معلوم است و عن قريب نيز مشروحا از آن صحبت خواهيم نمود مرقد او در جنب مزار حضرت عبدالعظيم بن عبداللّه حسنى در دو فرسخى جنوب طهران واقع است. [٣]