به همين دليل، نام اين كتابشناسى را توصيفى يعنى گزارش واقعيت و نوشته ها، تحليلى يعنى كشف علل و عوامل و تطبيقى يعنى مقايسه نوشته ها و ديدگاهها نهادم تا به خوبى گوياى اين سه كاركرد و نقشهاى اين كتابشناسى باشد.
اين فصل در واقع سه بخش دارد : در بخش اول كتابها به ترتيب تاريخ درگذشت نويسنده يا تأليف و چاپ آمده است. در بخش دوم پايان نامه ها به ترتيب الفباى پديد آورنده، و در بخش سوم مقالات درباره ابوالفتوح به ترتيب الفباى شهرت نويسندگان مرتب شده اند. البته فقط مقالات نشريات تفكيك شده اند، ولى مقالات دايره المعارف ها در بخش اول مانده اند؛ زيرا تفاوتى با كتابهايى كه بخشى از آنها درباره ابوالفتوح است، ندارند .
توصيفها شامل اين عناوين است : نكات كليدى و مهم منبع؛ نوآورى ها و ابتكارها؛ اشتباهات و اغلاط ، وابستگى به ديگر منابع و ارتباط بين آنها .
به هرحال، مجموع اين بخش، نشانگر تحولات تاريخى ـ علمى درباره ابوالفتوح است .
گزارشها و تحليلهاى درباره او در حدود هشت ـ نه قرن از نوشته هاى ساده و بسيط به متون پيچيده و مشبك تحول يافته است و در لابه لاى اين تطورات علمى، گاه سوء تعبيرها و كج فهمى ها رخنه كرده است. نوشتار حاضر سعى كرده است كه اين موارد را شناسايى و معرفى كند.
تذكار مهم اينكه اين بخش با بسيارى از كتابشناسى هاى مرسوم متفاوت است و علاوه بر عرضه اطلاعات صورى آثار به محتوا و مطالب آثار و ديدگاههاى نويسنده در يك اثر هم مى پردازد. به همين دليل گاه يك متن كوتاه را در نوشته اى مفصل تحليل و بررسى كرده ايم. بهر حال، اين كتابشناسى هدف ويژه اى را دنبال مى كند و از خط مشى خود عدول نمى نمايد. شايد اين روش براى بعضى از محققان نامأنوس باشد، ولى تجربه نشان داده كه كارآمدى زيادى در پژوهش دارد.