«ارزش ادبى تفسير ابوالفتوح رازى»، عسكر حقوقى ، تحقيقات ايرانى، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۵۳/۱۳۹۵ق.
«اصلى در تصحيح انتقادى تفسير ابوالفتوح رازى» ، نوشته محمدمهدى ناصح و ياحقى ، مشكوة ، نشريه آستان قدس رضوى ، ش۶ ، زمستان ۱۳۶۳ ، ص۹ـ۲۵ .
تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازى، عسكر حقوقى، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۴۴، سه جلد.
«ترجمه آيات تفسير طبرى و ابوالفتوح رازى»، نوشته محمدمهدى ناصح، يادنامه طبرى، تهران، ۱۳۶۹، ص۳۰۱ به بعد. [١]
تفسير جوامع الجامع، ابوعلى طبرسى، ج۱، مقدمه در صفحه شانزده تا بيست، المقدمه، اين دو مقدمه درباره تفسير ابوالفتوح مطالبى دارد، ص۱ـ۴.
تفسير گازر، ابوالمحاسن حسين بن حسن، به كوشش جلال الدين محدث ارموى، مقدمه الف ـ پنج، ص۱ـ۴.
در اين مقدمه مطالبى درباره تفسير ابوالفتوح درج شده است .
«خاتمة الطّبع»، علامه محمد قزوينى، اين مقاله در آخر جلد پنجم چاپ تقوى و آخر جلد ۱۲ چاپ شعرانى آمده است.
درباره زندگى و آثار ابوالفتوح بويژه تفسير روح الجنان است .
«دستور باش و تفسير ساختى ويژه در روض الجنان و روح الجنان». جليل ساغروانيان ، مشكوة، ش ۲۷، تابستان ۱۳۶۹. ص۸۰ـ۹۵.
رَوْح الجنان و رُوح الجنان، به كوشش ابوالحسن شعرانى و على اكبر غفارى، تهران، ۱۳۵۶.
مقدمه اين اثر به قلم شعرانى درباره تفسير روح الجنان است.
«روح الجنان» ، مجله حوزه ، سال چهارم ، ش۲۰ ، ص۶۴.
«روض الجنان و اسباب نزول» ، محمدحسين مبلغ ، پژوهشهاى قرآنى ، ش۱ ، بهار ۱۳۷۴ ، ص۱۸۳ـ۱۹۹ .
«روض الجنان و روح الجنان فى تفسير القرآن» ، محمدعلى مهدوى راد ، آينه پژوهش ، ش ۱۷ و ۱۸ ، بهمن ۱۳۷۲ـ ارديبهشت ۱۳۷۳ ، ص۱۲۴ .