روى نسخه اى واحد انجام يافته و نسخه بدلهاى متنوّع در اختيار مصحّحان نبوده است . احمدى بيرجندى در مقدمه خود بر روض الجنان همين نكته را يادآور شده و نوشته است : چاپ قبلى از روى نسخه معتبرى صورت نگرفته و بيشتر ذوقى و استحسانى بوده است. البته در بين چاپهاى قبل، چاپ شعرانى متكى بر نسخه يا نسخه هاى يكسان بوده و بر بقيه چاپها رجحان دارد. [١]
چاپ شعرانى يك بار با تصحيح و بازنگرى على اكبر غفّارى با اين مشخّصات چاپ شد :
تفسير روح الجنان و روح الجنان ، تهران ، اسلاميه ، ۱۳۸۲ـ۱۳۸۵ق/ ۱۳۵۶ش ، ۱۲جلد.
در يك گزارش هست كه يك بار هم با حواشى آقايان عبداللّه جوادى آملى و حسن حسن زاده آملى و تصحيح آنان توسط انتشارات اسلاميه تهران منتشر شده است . شايد اين، همان چاپ غفارى باشد. [٢]
آقاى استادى با مقايسه اين چاپها مى نويسد :
چاپ اسلاميه از جهتى بهتر است چون پاورقى هاى ارزنده اى دارد . و چاپ مشهد (ياحقى و ناصح) هم از جهتى بهتر است چون نسخه هاى متعدّدى داشته اند و دقيقا تصحيح كرده اند. اما مرحوم شعرانى دو سه نسخه بيشتر در دست نداشته است. [٣]
همو درباره كارهاى قرآن پژوهى شعرانى مى نويسد :
مرحوم آقاى شعرانى سه دوره تفسير تصحيح كرده: تفسير مجمع البيان ، تفسير ابوالفتوح رازى ، تفسير منهج الصادقين . در بخشى از اين كار ، آقاى حسن زاده آملى در خدمتشان بودند و با هم كار مى كردند.
آقاى شعرانى در كار سومش به اين فكر افتاده است كه در طول مطالعه و