الصحيح من سيرة الإمام علي (عليه السلام)
(١)
٥ ص
(٢)
٣٣ ص
(٣)
٦٩ ص
(٤)
٩٣ ص
(٥)
١١٣ ص
(٦)
١٥٣ ص
(٧)
١٧٥ ص
(٨)
١٩٧ ص
(٩)
٢١٩ ص
(١٠)
٢٤٧ ص
(١١)
٢٩٥ ص
(١٢)
٣٠٩ ص
(١٣)
٥ ص
(١٤)
٧ ص
(١٥)
٩ ص
(١٦)
١٠ ص
(١٧)
١٤ ص
(١٨)
١٦ ص
(١٩)
١٦ ص
(٢٠)
١٩ ص
(٢١)
٢٠ ص
(٢٢)
٢١ ص
(٢٣)
٢٦ ص
(٢٤)
٢٧ ص
(٢٥)
٢٨ ص
(٢٦)
٢٨ ص
(٢٧)
٣٠ ص
(٢٨)
٣٠ ص
(٢٩)
٣٣ ص
(٣٠)
٣٥ ص
(٣١)
٣٦ ص
(٣٢)
٣٨ ص
(٣٣)
٣٨ ص
(٣٤)
٤٨ ص
(٣٥)
٥١ ص
(٣٦)
٥٣ ص
(٣٧)
٥٤ ص
(٣٨)
٥٦ ص
(٣٩)
٥٧ ص
(٤٠)
٦٠ ص
(٤١)
٦١ ص
(٤٢)
٦٥ ص
(٤٣)
٦٦ ص
(٤٤)
٦٧ ص
(٤٥)
٦٩ ص
(٤٦)
٧١ ص
(٤٧)
٧١ ص
(٤٨)
٧٢ ص
(٤٩)
٧٣ ص
(٥٠)
٧٧ ص
(٥١)
٧٨ ص
(٥٢)
٧٩ ص
(٥٣)
٨٢ ص
(٥٤)
٨٣ ص
(٥٥)
٨٣ ص
(٥٦)
٨٥ ص
(٥٧)
٨٨ ص
(٥٨)
٩٣ ص
(٥٩)
٩٥ ص
(٦٠)
١٠٤ ص
(٦١)
١٠٤ ص
(٦٢)
١٠٥ ص
(٦٣)
١٠٦ ص
(٦٤)
١٠٧ ص
(٦٥)
١٠٧ ص
(٦٦)
١٠٨ ص
(٦٧)
١٠٩ ص
(٦٨)
١٠٩ ص
(٦٩)
١٠٩ ص
(٧٠)
١١٠ ص
(٧١)
١١٢ ص
(٧٢)
١١٣ ص
(٧٣)
١١٥ ص
(٧٤)
١١٧ ص
(٧٥)
١٢٩ ص
(٧٦)
١٣١ ص
(٧٧)
١٣٣ ص
(٧٨)
١٣٤ ص
(٧٩)
١٣٧ ص
(٨٠)
١٣٩ ص
(٨١)
١٤٠ ص
(٨٢)
١٤٠ ص
(٨٣)
١٤٨ ص
(٨٤)
١٥٣ ص
(٨٥)
١٥٥ ص
(٨٦)
١٥٧ ص
(٨٧)
١٦٠ ص
(٨٨)
١٦١ ص
(٨٩)
١٦٢ ص
(٩٠)
١٦٣ ص
(٩١)
١٦٣ ص
(٩٢)
١٦٤ ص
(٩٣)
١٦٨ ص
(٩٤)
١٧٠ ص
(٩٥)
١٧١ ص
(٩٦)
١٧١ ص
(٩٧)
١٧٥ ص
(٩٨)
١٧٧ ص
(٩٩)
١٨٠ ص
(١٠٠)
١٨١ ص
(١٠١)
١٨٢ ص
(١٠٢)
١٨٧ ص
(١٠٣)
١٨٨ ص
(١٠٤)
١٨٩ ص
(١٠٥)
١٨٩ ص
(١٠٦)
١٩٠ ص
(١٠٧)
١٩١ ص
(١٠٨)
١٩٢ ص
(١٠٩)
١٩٤ ص
(١١٠)
١٩٧ ص
(١١١)
١٩٩ ص
(١١٢)
٢٠٨ ص
(١١٣)
٢١٢ ص
(١١٤)
٢١٣ ص
(١١٥)
٢١٤ ص
(١١٦)
٢١٤ ص
(١١٧)
٢١٦ ص
(١١٨)
٢١٧ ص
(١١٩)
٢١٧ ص
(١٢٠)
٢١٩ ص
(١٢١)
٢٢١ ص
(١٢٢)
٢٢٢ ص
(١٢٣)
٢٢٥ ص
(١٢٤)
٢٣٠ ص
(١٢٥)
٢٣٢ ص
(١٢٦)
٢٣٥ ص
(١٢٧)
٢٣٧ ص
(١٢٨)
٢٣٨ ص
(١٢٩)
٢٤١ ص
(١٣٠)
٢٤٣ ص
(١٣١)
٢٤٧ ص
(١٣٢)
٢٤٩ ص
(١٣٣)
٢٥٧ ص
(١٣٤)
٢٦٣ ص
(١٣٥)
٢٦٧ ص
(١٣٦)
٢٧١ ص
(١٣٧)
٢٧٢ ص
(١٣٨)
٢٧٨ ص
(١٣٩)
٢٨١ ص
(١٤٠)
٢٨٢ ص
(١٤١)
٢٨٧ ص
(١٤٢)
٢٨٨ ص
(١٤٣)
٢٨٩ ص
(١٤٤)
٢٩٥ ص
(١٤٥)
٢٩٧ ص
(١٤٦)
٣٠٠ ص
(١٤٧)
٣٠١ ص
(١٤٨)
٣٠٣ ص
(١٤٩)
٣٠٥ ص
(١٥٠)
٣٠٥ ص
(١٥١)
٣٠٨ ص
(١٥٢)
٣٠٩ ص
(١٥٣)
٣١١ ص
(١٥٤)
٣١٣ ص
(١٥٥)
٣٢٢ ص
(١٥٦)
٣٢٤ ص
(١٥٧)
٣٢٤ ص
(١٥٨)
٣٢٥ ص
(١٥٩)
٣٢٦ ص
(١٦٠)
٣٢٧ ص
(١٦١)
٣٢٨ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص

الصحيح من سيرة الإمام علي (عليه السلام) - العاملي، جعفر مرتضى - الصفحة ١٧٨

فقال عمرو إذ سمع قولهما: العرب تُفَزَّع بي، وأراني لهؤلاء جزراً.

فانصرف عنهما.

وكان عمرو فارس العرب، مشهوراً بالشجاعة. وكان شاعراً محسناً[١].

وقالوا أيضاً: إن رسول الله (صلى الله عليه وآله) بعث خالد بن سعيد بن العاص إلى اليمن وقال له: (إن مررت بقرية فلم تسمع أذاناً، فاسبهم).

فمر ببني زبيد، فلم يسمع أذانا، فسباهم.

فأتاه عمرو بن معد يكرب، فكلمه فيهم، فوهبهم له، فوهب له عمرو سيفه الصمصامة، فتسلمه خالد. ومدح عمرو خالداً في أبيات له[٢].

ونقول:

١ ـ لقد ظن عمرو بن معدي كرب أن جميع الناس على شاكلته، من حيث تعلقهم بالحياة الدنيا، وخشيتهم من الموت، فكلما زادت احتمالات تعرضهم للخطر ازداد حبهم لما يقرِّبهم من السلامة والأمن..

وقد اعتاد أن يرى ذوي السطوة والنفوذ يدفعون من هم تحت أيديهم

____________

١- سبل الهدى والرشاد ج٦ ص٢٤٦ و ٣٨٦ والإستيعاب (ط دار الجيل) ج٣ ص١٢٠٤ والإصابة (ط دار الكتب العلمية) ج٤ ص٥٦٩ وعيون الأثر ج٢ ص٢٩٢.

٢- سبل الهدى والرشاد ج٦ ص٢٤٦ عن ابن أبي شيبة من طرق. وفي هامشه عن: الإصابة ج٣ ص١٨ و (ط دار الكتب العلمية) ج٤ ص٥٦٩ وتاريخ مدينة دمشق ج٤٦ ص٣٧٧ وراجع: كنز العمال (ط مؤسسة الرسالة) ج٤ ص٤٨٣.