مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢٧١ - س ١٥٦
مميّز نيست كسى ضامن نيست مگر مستند به تقصير و عدم حفظ متصدى و حافظ طفل باشد كه در اين صورت او ضامن است و ديوانه اگر ضررى وارد آورد كسى ضامن نيست مگر آن كه شخصى سبب شده باشد كه در اين صورت آن شخص ضامن است.
س ١٥٣
- دو بچه يكى يازده ساله و ديگرى دوازده ساله است با دو بچه ديگر با هم درگير شده و سنگ اندازى نمودهاند در اين بين سنگى به دندان بچه دوازده ساله خورده ديه آن چقدر است و چه كسى بايد بدهد؟
ج
- اگر دندان از جاى خود كنده شده ديه دارد و ديه آن بر عاقله طفل است و دندان مزبور اگر يكى از دوازده دندان جلو باشد ديه آن پنجاه مثقال شرعى طلاى مسكوك است و اگر يكى از شانزده دندان آخر است ديه آن بيست و پنج مثقال شرعى طلا است و اگر بشكند احتياط آن است كه همان ديه دندان كنده شده را بدهد.
س ١٥٤
- دو نفر بچه هشت ساله به دستور معلّمشان در مدرسه بازى مىكردهاند يكى از بچهها در حين بازى با كاردستى چشم ديگرى را زخمى نموده پس از ٧٢ ساعت چشم بچه مضروب بكلى كور شده آيا ديه شرعى دارد يا خير؟
ج
- در فرض سؤال چنانچه ثابت شود كه در اثر ضربه يكى از بچهها چشم بچه ديگر كور شده ديه چشم بچه مضروب بر عاقله بچه ضارب است و ديه يك چشم نصف ديه تمام انسان است.
س ١٥٥
- چند پسر بچّه كه بحدّ بلوغ نرسيدهاند با هم بازى مىكنند در بين اين بازى دندان يكى از اين بچّهها از بين مىرود يعنى مىافتد ديه دارد يا نه؟ و هم چنين اگر چشم يكى را كور كنند؟
ج
- اگر يكى از بچّهها ديگرى را كور كند يا دندانش را بشكند ديه دارد و ديه بر عاقله است ولى اگر خود بچّه در اثر دويدن بيفتد و معيوب شود بر بچّههاى ديگر چيزى نيست.
تخفيف يا عفو ديه از سهم صغار جايز نيست
س ١٥٦
- اگر رانندهاى موجب قتل و مقصّر شناخته شد، مالى براى پرداخت ديه ندارد و صغار ورثه مقتول، از نظر مالى، بىنياز و غنى هستند حال مادر، يا اقوام پدرى يا هر