نباشند نظير خمر و خنزير و ربا و امّا اموالى كه در مذهب خودشان مالك نباشند، نظير مال مسروق، مال آنها نيست تا محترم باشد و اگر بدست مسلمان برسد بايد آن را به صاحب اصلى آن برساند، اگر مى‌شناسد، و الّا بايد جهت صاحبش صدقه بدهد. و اللَّه العالم.

س ١٠٦

- بهائى زاده نه مرتدّ اگر توبه كند و مسلمان شود، تمام اموال او حتى آنهايى كه در زمان كفر، از راه حرام بدست آورده مال خود اوست و محترم مى‌باشد يا فقط اموالى را كه از طريق حلال بدست آورده مالك مى‌شود؟

ج‌

- چنانچه مالى را قبلا غصب كرده و عين آن موجود باشد بايد به صاحبش برگرداند.

س ١٠٧

- يهود و نصارى كه در زمان شاه در ايران زندگى مى‌كرده‌اند آيا كافر ذمّى و يا مستأمن بوده‌اند و در هر دو صورت، تحقّق ذمّه و يا تأمين از ناحيه چه كسى بوده است؟

ج‌

- اگر اهل ذمّه به شبهه امان در بين مسلمين وارد شوند در امانند و اگر كسى از مسلمين آنها را پناه بدهد نيز در امانند و هم چنين نسبت به اموال آنها.

س ١٠٨

- در فرض فوق اگر جان و مال آنها به جهتى (ذمّه يا تأمين) محفوظ باشد حال اگر بعد از پيروزى انقلاب از كشور گريخته باشند و معلوم نباشد اموال خود را از چه راهى كسب نموده‌اند آيا صرف فرار را مى‌توان دليل بر خروج از ذمّه و يا تأمين دانست و احكام كافر حربى را بر آنها بار نمود؟

ج‌

- در حكم كافر حربى هستند اگر دولت اسلامى اموال آنها را تأمين ننموده باشد.

س ١٠٩

- آيا كافرى كه نه مستأمن باشد نه در ذمّه مسلمين، حكم كافر حربى را دارد يا خير؟

ج‌

- اگر دولت اسلامى اموال او را تأمين ننموده باشد حكم كافر حربى را دارد.

س ١١٠

- آيا مسلمان مى‌تواند از اموال كافر حربى بهر نحو كه بخواهد (دزدى و غصب و ..) بردارد و خرج كند؟

ج‌

- اگر موجب هتك اسلام نباشد عيبى ندارد.

س ١١١

- آيا بهائيهايى كه قبلا فعاليّت تبليغاتى داشته‌اند و يا از اعضاى اصلى محفل بوده‌اند و اكنون در زمان جمهورى اسلامى فعاليّتى ندارند جان و مال آنها محفوظ است و اصلا بطور كلى آيا بهائيان فعلى در امان دولت اسلامى هستند به طورى كه تصرف در اموال‌