مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٤٨ - س ٤٠
در صورت توقّف دعوى سرگردان بوده و وضعش مشخص نيست و بيّنه هم ندارد وظيفه حاكم شرع در صورت تقاضاى زوجه چيست؟
ج
- زوج كه ادعاى قيد زائد، (موقت بودن) را در عقد نكاح مىكند، بايد بر دعواى خود بيّنه اقامه كند و اگر نكرد، حق قسم دادن زوجه را دارد، اگر زوجه قسم بخورد، عقد محكوم بدوام است و آثار عقد دائم بر آن مترتّب مىشود، و چنانچه زوج حاضر به استحلاف نشود، واجب است نفقه زوجه را بپردازد و اگر حاضر به استحلاف شد و زوجه قسم نخورد، عقد محكوم به انقطاع است.
س ٣٨
- زنى از خانه شوهرش به منزل پدر خود رفته و شش ماه بلكه زيادتر در آنجا مانده و مىگويد شوهرم مرا از منزل بيرون كرده و بر اين اساس، ادعاى نفقه مدت فوق را مىنمايد شوهر مىگويد من او را بيرون نكردهام و خودش بدون رضايت من بيرون رفته و على هذا استحقاق نفقه ندارد و هيچ كدام بر قول خود شاهد و دليل ندارند در اين صورت نفقه ايام گذشته بزن مىرسد يا نه؟
ج
- در فرض سؤال كه زوجه اقرار دارد در منزل زوج نبوده اگر بيّنه اقامه كند كه زوج او را بيرون كرده و مانع از آمدن به خانه بوده حق نفقه دارد و اگر بيّنه ندارد حق دارد زوج را قسم بدهد و اين نزاع موضوعى است و احتياج به مرافعه شرعيّه دارد.
س ٣٩
- زيد زن خودش را طلاق داد بعد از طلاق بقصد رجوع به مطلّقه گفت بيا برو خانه و اصرار كرد ليكن زن قبول نكرده فرار نمود و بر اين گفته، زيد شاهد هم دارد، آيا براى رجوع، لفظ رجعت بايد گفته شود يا هر لفظى كه بر رجوع دلالت كند كافى است؟
ج
- در فرض سؤال، زن در عدّه رجعيّه، حق سكونت در خانهاى كه بوده از زوج دارد و لذا مجرّد گفتن زوج به زوجه برو خانه، دلالت بر رجوع ندارد ولى چنانچه بعدا زوج در عدّه بگويد من اين كلمه را بقصد رجوع گفتم اين گفتار فعلى او رجوع است امّا اگر اين ادعا را بعد از عدّه بنمايد مسموع نيست.
س ٤٠
- زن شوهر دارى وضع حمل مىكند و اعلام مىدارد كه مولود مربوط به شوهر وى نيست و از يك رابطه نامشروع بدنيا آمده و شوهر نيز او را تصديق كرده و بالاتفاق نفى ولد مىكنند، حال بفرماييد آيا در مورد سؤال لعان جارى مىشود يا خير؟