مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢٧٢ - س ١٦١
فرد ديگرى كه قيّم صغار است مىتواند از طرف صغار، ديه را ببخشد و رضايت بدهد يا خير؟
ج
- قيّم، حق بخشش سهم صغار از ديه را ندارد و چنانچه راننده، در ظرف مدت اداء ديه، سهم صغار را نتواند اداء كند، مدت آن را تمديد كنند به نحوى كه سهم صغار ضايع نشود و راننده هم در مضيقه قرار نگيرد.
س ١٥٧
- اگر معلّمى بقصد تأديب، شاگردش را بزند يعنى با دست به پشت سر بچه بزند به طورى كه سرش به ميز جلوى او بخورد و از بينى او چند قطره خون بيايد حد اكثر مثلا ده قطره ديهاش چقدر است؟
ج
- اگر زخمى بر سر يا صورت وارد كنند به مقدارى كه از آن خود بيايد ديه آن دو شتر است و در مورد سؤال احتياط لازم آن است كه با ولىّ صغير در اين مقدار مصالحه نمايند.
س ١٥٨
- اگر ولىّ طفل ديه را قبول نكند بايد ديه را به چه مصرفى خرج نمود؟
ج
- بر ولىّ صغير جايز نيست قبول نكند مگر آن كه از مال خودش بمقدار ديه به صغير بدهد.
س ١٥٩
- در صورتى كه جنايتى بر طفلى وارد شده باشد ولىّ او، در زمينه مصلحت طفل، ديه جراحت را به جانى مىبخشد، أولا اين عمل صحيح است يا خير و ثانيا پس از بلوغ، طفل مذكور، حقّ اعتراض بر ولىّ خود دارد يا خير؟
ج
- بخشيدن ديه جنايت بر صغير، از طرف ولىّ او جايز نيست و مصلحتى در بخشش مال صغير بنظر نمىرسد.
س ١٦٠
- در اثر تصادف يك نفر چهل ساله فوت نموده پدر و مادر قاتل مىخواهند مبلغ بيست و پنج هزار تومان به پدر مقتول بدهند و بقيّه را ببخشند آيا از مبلغ فوق به دو بچه صغير و عيال مقتول بايد بدهند يا خير؟
ج
- در فرض سؤال پدر و مادر نسبت به سهم خودشان مىتوانند عفو كنند يا ديه بگيرند و امّا نسبت به سهم صغير پدر ولايت ندارد كه سهم او را عفو كند و اگر قتل عمد باشد بايد از قاتل كفيل مطمئن بگيرند و صبر كنند تا صغير بعد از كبر هر نحو بخواهد عمل كند.
س ١٦١
- پسرى داشتم سى ساله داراى سه بچه صغير كارمند راه آهن بود در موقع رفتن سر كار ماشين از عقب زده به موتورى كه سوار بوده و او را كشته طبق نظريه شاهدى