تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧١ - چرا ملل فاقد ايمان زندگى مرفه دارند؟

زندگانى آنها را درهم بپيچد، بدون اينكه كمترين نيازى به مقدمه‌چينى و فراهم ساختن اسباب قبلى و گذشت زمان داشته باشد، آرى تنها در يك لحظه و بدون هيچ مقدمه ممكن است انواع بلاها بر سر اين انسان بى‌خبر فرود آيد.

عجيب اين است با تمام پيشرفتى كه بشر امروز در صنايع و تكنولوژى كرده و با وجود اينكه نيروهاى مختلف جهان طبيعت را مسخر خويش ساخته، در برابر اين گونه حوادث به همان اندازه ضعيف و ناتوان و بى‌دفاع است كه انسانهاى گذشته بودند، يعنى در برابر زلزله‌ها و صاعقه‌ها و مانند آن كمترين تفاوتى در حال او حتى نسبت به انسانهاى پيش از تاريخ پيدا نشده است، و اين نشانه نهايت ضعف و ناتوانى انسان در عين قدرتمندى و توانايى او است، اين واقعيتى است كه بايد هميشه مد نظر همه باشد.

همانطور كه در ذيل آيه ٥٤ سوره آل عمران گفتيم" مكر" در لغت عرب با آنچه كه در فارسى امروز از آن مى‌فهميم تفاوت بسيار دارد، در فارسى امروز مكر به معنى نقشه‌هاى شيطانى و زيانبخش به كار مى‌رود، در حالى كه در ريشه اصلى لغت عرب،" مكر" به معنى هر نوع چاره‌انديشى براى بازگرداندن كسى از هدفش مى‌باشد، اعم از اينكه به حق باشد يا به باطل، و معمولا در مفهوم اين لغت يك نوع نفوذ تدريجى افتاده است.

بنا بر اين منظور از مكر الهى آن است كه خداوند، مجرمان را با نقشه‌هاى قاطع و شكست‌ناپذير بدون اختيار خودشان از زندگانى مرفه و هدفهاى خوشگذرانى باز مى‌دارد، و اين اشاره به همان كيفرها و بلاهاى ناگهانى و بيچاره كننده است.