تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١ - حملات نارواى نويسنده المنار به شيعه

را به كلى از دست داده، هر روز نغمه شومى همانند صداى جغدى كه در ويرانه مى‌خواند از گوشه‌اى بلند مى‌شود، و شخصى ماجراجو يا مبتلا به بيمارى روانى و يا كج سليقه‌اى پرچم مخالفت با يكى از برنامه‌هاى اسلامى بلند مى‌كند و جمعى از افراد ابله و نادان را گرد خود جمع مى‌نمايد، و منشا اختلاف تازه‌اى مى‌شود.

نقش بى‌اطلاعى و جهل جمعى از توده مردم در اين نفاق‌افكنى، همانند نقش بيدارى و آگاهى دشمنان، بسيار مؤثر است.

گاهى مسائلى را كه قرنها موضوع بحث آن گذشته است، از نو علم مى‌كنند و جار و جنجال ابلهانه‌اى پيرامون آن راه مى‌اندازند تا افكار مردم را به خود مشغول سازند، اما همانطور كه آيه فوق مى‌گويد، اسلام از آنها بيگانه است و آنها نيز از اسلام بيگانه‌اند و سرانجام برنامه‌هاى نفاق‌افكنى شكست خواهد خورد [١]

حملات نارواى نويسنده المنار به شيعه‌

نويسنده تفسير المنار كه بدبينى فوق العاده‌اى نسبت به" شيعه" دارد و به همان نسبت از عقائد شيعه و تاريخ آنها بى‌خبر است، در ذيل اين آيه زير ماسك دعوت به سوى اتحاد فصلى در زمينه شيعه، صحبت كرده و آنها را به عنوان تفرقه‌افكنان و مخالفان اسلام و كسانى كه زير نقاب مذهب به فعاليتهاى سياسى ضد اسلامى پرداخته‌اند، متهم ساخته است!، گويا وجود كلمه شيعا در آيه فوق كه هيچگونه ارتباطى با مساله تشيع و شيعه ندارد او را به ياد اين مطالب واهى انداخته است!.

نوشته‌هاى او بهترين پاسخ براى گفته‌هاى او و روشنترين شاهد براى عدم اطلاع او از تاريخ و عقايد شيعه است زيرا:

١- ميان" شيعه" و" عبد اللَّه سبا" يهودى كه اصل وجود او از نظر تاريخ مشكوك است و به فرض وجود، كمترين نقشى در تاريخ تشيع و كتب شيعه ندارد پيوند قائل شده و از سوى ديگر ميان" شيعه" و" باطنيه" حتى ميان" شيعه" و" فرقه‌

[١] براى توضيح بيشتر به جلد سوم تفسير نمونه صفحه ٤٢ و ٤٣ مراجعه فرمائيد.