تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٦ - ٢- استفاده از سلاح مشابه

الهى است كه به اتكاى نيروى بى‌انتهاى پروردگار انجام گرفته، اين است كه مصر در آن زمان ساحران فراوان و بسيار آزموده داشت، و اساتيد اين فن و ساحران پر سابقه چهره‌هاى شناخته شده‌اى در آن محيط بودند، در حالى كه موسى به هيچيك از اين صفات متصف نبود، مردى به ظاهر گمنام از ميان بنى اسرائيل برخاست و دست به چنان كارى زد كه همه در مقابل آن عاجز و ناتوان ماندند، از اينجا معلوم شد كه يك نيروى غيبى در كار بوده و موسى ع يك فرد عادى و معمولى نيست.

زيرا كار موسى يك واقعيت بود و اعمال آنها يك مشت تقلب و تزوير و چشم بندى و اغفال، و شك نيست كه هيچ باطلى در برابر حق براى هميشه ياراى مقاومت ندارد.

و اين نخستين ضربتى بود كه بر پايه قدرت فرعون جبار فرود آمد.

گرچه در تواريخ در اينجا مطالب فراوانى نوشته‌اند، ولى حتى بدون نقل تواريخ نيز مى‌توان حدس زد كه در اين هنگام چه ولوله‌اى در ميان مردم برپا گرديد، جمعى بقدرى ترسيدند كه پا بفرار گذاشتند و عده‌اى فرياد مى‌كشيدند، بعضى بيهوش شدند، و فرعون و اطرافيانش كه با وحشت و اضطراب به اين صحنه مى‌نگريستند، قطرات عرق شرم بر چهره‌هاشان نمايان شده بود و به آينده مبهم و تاريك خود مى‌انديشيدند و نمى‌توانستند درباره چنين صحنه‌اى كه هيچ انتظار