تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٥ - ترجمه

بديهى است منظور از" نسيان و فراموشى" كه در اينجا به خدا نسبت داده شده اين است كه با آنها آن چنان رفتار مى‌كند كه شخص فراموشكار رفتار مى‌نمايد درست مثل اينكه انسان به دوست فراموشكارش مى‌گويد:" حالا كه تو ما را فراموش كردى ما هم تو را فراموش خواهيم كرد" يعنى با تو رفتار فراموشكارانه مى‌كنيم.

ضمنا از اين آيه استفاده مى‌شود كه نخستين مرحله گمراهى و انحراف آن است كه انسان مسائل سرنوشت‌ساز خود را جدى نگيرد و با آنها به عنوان يك سرگرمى و بازيچه رفتار كند اين موضوع سرانجام به كفر مطلق و انكار همه حقايق منتهى مى‌شود.

[سوره الأعراف (٧): آيات ٥٢ تا ٥٣]

وَ لَقَدْ جِئْناهُمْ بِكِتابٍ فَصَّلْناهُ عَلى‌ عِلْمٍ هُدىً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ (٥٢) هَلْ يَنْظُرُونَ إِلاَّ تَأْوِيلَهُ يَوْمَ يَأْتِي تَأْوِيلُهُ يَقُولُ الَّذِينَ نَسُوهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ فَهَلْ لَنا مِنْ شُفَعاءَ فَيَشْفَعُوا لَنا أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ قَدْ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ (٥٣)

ترجمه:

٥٢- ما كتابى براى آنها آورديم كه با آگاهى (اسرار و رموز) آن را شرح داديم (كتابى) كه مايه هدايت و رحمت براى جمعيتى است كه ايمان مى‌آورند.

٥٣- آيا آنها انتظار دارند سرانجام تهديدهاى الهى را مشاهده كنند؟ آن روز كه اين امر انجام گيرد (كار از كار گذشته و بيدارى سودى نخواهد داشت و) آنها كه آن را قبلا فراموش كرده بودند مى‌گويند فرستادگان پروردگار ما به حق آمدند، آيا