تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٢ - تفسير نعمتهاى بهشتى بر دوزخيان حرام است

[سوره الأعراف (٧): آيات ٥٠ تا ٥١]

وَ نادى‌ أَصْحابُ النَّارِ أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنا مِنَ الْماءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قالُوا إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُما عَلَى الْكافِرِينَ (٥٠) الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَهْواً وَ لَعِباً وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا فَالْيَوْمَ نَنْساهُمْ كَما نَسُوا لِقاءَ يَوْمِهِمْ هذا وَ ما كانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ (٥١)

ترجمه:

٥٠- و دوزخيان، بهشتيان را صدا مى‌زنند كه (محبت كنيد) و مقدارى آب يا از آنچه خدا به شما روزى داده به ما ببخشيد، آنها (در پاسخ) مى‌گويند خداوند اينها را بر كافران تحريم كرده است.

٥١- همانها كه دين و آئين خود را سرگرمى و بازيچه گرفتند و زندگى دنيا آنها را مغرور ساخت امروز ما آنها را فراموش مى‌كنيم چون لقاى چنين روزى را فراموش كردند، و آيات ما را انكار نمودند.

تفسير: نعمتهاى بهشتى بر دوزخيان حرام است‌

پس از آنكه بهشتيان و دوزخيان هر كدام در محل مناسب خود مستقر شدند گفتگوهايى در ميان آنها رد و بدل ميشود كه نتيجه آن مجازات و كيفرى است روحانى و معنوى براى دوزخيان.

نخست" دوزخيان كه در وضع بسيار ناگوارى بسر مى‌برند فرياد مى‌زنند و