تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٧ - ٢- آيا اعمال نيك ديگران براى ما مفيد است؟

خوبى، يا دوست باصفايى بوده و يا همسايه باوفا، و يا عالم خدمتگزار و يا مؤمن با حقيقتى بوده است و به هر حال حد اقل نقطه روشنى در زندگى او وجود داشته كه همان يك نقطه، جلب توجه ديگران را كرده و سبب شده كه اعمال خيرى براى او انجام دهند، بنا بر اين او در واقع نتيجه همان امتياز و صفت برجسته و نقطه درخشان زندگى خود را مى‌گيرد، و به اين ترتيب معمولا انجام عمل خير ديگران براى او نيز پرتوى از عمل يا نيت خير خود او است.

٢- پاداشهايى كه خداوند به افراد مى‌دهد بر دو گونه است: پاداشهايى كه متناسب وضع تكامل روحى و شايستگى افراد است يعنى به خاطر انجام اعمال نيك، روح و جان آنها آن قدر اوج مى‌گيرد و ترقى مى‌كند كه شايستگى زندگى در عوالم بهتر و بالاتر را پيدا مى‌كنند، و با بال و پرى كه از عقيده و اعمال نيك فراهم ساخته‌اند بر اوج آسمان سعادت پرواز مى‌نمايند، مسلما اينگونه آثار مخصوص شخص عمل كننده است و قابل واگذارى به ديگرى نيست.

ولى از آنجا كه هر كار نيكى اطاعت فرمان خدا است، و شخص مطيع و فرمانبردار در برابر اطاعتى كه كرده استحقاق پاداشى دارد، مى‌تواند اين پاداش را به ميل خود به ديگرى هديه كند.

درست مثل اينكه استادى در يك رشته مهم و سازنده علمى در دانشگاه تدريس ميكند، شك نيست كه او با تدريس خود دو گونه نتيجه مى‌گيرد، هم در پرتو تدريس، در جنبه‌هاى علمى كاملتر و قويتر مى‌شود، و هم حقوقى دريافت مى‌كند، نتيجه اول را بدون شك نمى‌تواند به ديگرى اهداء كند و مخصوص خود اوست اما نتيجه دوم را مى‌تواند به افراد مورد علاقه‌اش هديه كند.

هديه كردن ثواب اعمال در مورد اموات و گاهى در مورد زندگان نيز همين گونه است و به اين ترتيب هر گونه ابهام از احاديثى كه در اين زمينه وارد