تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٠ - تفسير

بود، با ملامتها و سرزنشها، روح افراد با ايمان را مى‌آزردند، در آنجا بايد كيفر آن را به عنوان نتيجه عمل ببينند، نظير اين موضوع در سوره‌هاى مختلف قرآن از جمله در آخر سوره مطففين آمده است.

سپس اضافه مى‌كند" در اين هنگام گوينده‌اى، ندا در مى‌دهد (آن چنان كه صداى او به گوش همگان مى‌رسد) كه لعنت خدا بر ستمگران باد"! (فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ‌).

سپس ستمگران را چنين معرفى مى‌كند:

" همانها كه مردم را از راه راست باز داشتند و با تبليغات مسموم و زهرآگين خود، ايجاد شك و ترديد در ريشه‌هاى عقائد مردم كردند و جاده مستقيم الهى را كج و معوج نشان دادند، و به سراى ديگر نيز ايمان نداشتند" (الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ يَبْغُونَها عِوَجاً وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ كافِرُونَ‌) [١] از آيه فوق بار ديگر اين حقيقت استفاده مى‌شود كه همه انحرافات و مفاسد در مفهوم" ظلم و ستم" جمع است و ظالم مفهوم وسيعى دارد كه تمام گنهكاران، مخصوصا گمراهان گمراه كننده را در بر ميگيرد.

اين ندا دهنده كيست؟

در اينكه اين مؤذّن (ندا دهنده) كه صداى او را همگان مى‌شنوند و در حقيقت، سيطره تفوقى بر همه آنها دارد كيست؟ از آيه چيزى استفاده نمى‌شود،

[١] يَبْغُونَها عِوَجاً به معنى" يطلبونها عوجا" مى‌باشد يعنى آنها ميل دارند و تلاش و كوشش مى‌كنند كه با القاى شبهات و تبليغات مسموم، راه راست را دگرگون نشان دهند، ضمنا" راغب" در مفردات مى‌گويد: عوج (بر وزن كرج) به معنى كجى حسى است ولى" عوج" (بر وزن پدر) به كجى‌هايى گفته مى‌شود كه با فكر، درك مى‌شود ولى ظاهرا پاره‌اى از آيات قرآن مانند آيه ١٠٧ سوره طه با اين تفصيل سازگار نيست (دقت كنيد).