تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٢ - تفسير رسالت شعيب در مدين
فزونتر ساخت" (وَ اذْكُرُوا إِذْ كُنْتُمْ قَلِيلًا فَكَثَّرَكُمْ).
" و نيز خوب بنگريد كه سرانجام كار مفسدان به كجا منتهى شد" و به دنبال آنها گام برنداريد (وَ انْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ).
ضمنا از جمله فوق استفاده مىشود كه بر خلاف تبليغات حساب نشدهاى كه امروز مىكنند در اكثر موارد كثرت نفرات، مىتواند سرچشمه قدرت و عظمت و پيشرفت جامعه باشد، البته به شرطى كه با برنامههاى منظم، زندگى آنها از نظر مادى و معنوى تامين گردد.
مخالفان او نيز از اينكه مجازات الهى فورا دامانشان را نگرفته بود جرأت و جسارت پيدا كرده، مىگفتند: اگر راستى تو از طرف خدا هستى پس چرا با اين مخالفتهاى ما هيچ گزندى متوجه ما نمىشود.
شعيب مىگويد:" اگر طايفهاى از شما به آنچه من مبعوث شدهام ايمان آورده و جمعيت ديگرى ايمان نياوردهاند، نبايد موجب غرور كافران و ياس مؤمنان گردد، شما صبر كنيد تا خداوند ميان ما حكم كند كه او بهترين حاكمان است" يعنى آينده نشان خواهد داد، چه كسانى بر حق بودهاند و چه كسانى بر باطل (وَ إِنْ كانَ طائِفَةٌ مِنْكُمْ آمَنُوا بِالَّذِي أُرْسِلْتُ بِهِ وَ طائِفَةٌ لَمْ يُؤْمِنُوا فَاصْبِرُوا حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَنا وَ هُوَ خَيْرُ الْحاكِمِينَ).