تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٦ - سرگذشت عبرتانگيز قوم ثمود
معجزه و دليل دندانشكن به قوم صالح معرفى گرديده؟ شرح آن به خواست خدا در سوره هود ذيل آيات مربوط به قوم ثمود خواهد آمد.
ضمنا بايد توجه داشت اضافه" ناقه" به" اللَّه" در آيات فوق به اصطلاح از قبيل اضافه تشريفى است و اشاره به اين است كه ناقه مزبور، يك شتر معمولى و عادى نبود، بلكه امتيازاتى داشته است.
سپس به آنها مىگويد:" مزاحم اين ناقه نشويد و بگذاريد در سرزمين خدا به چرا بپردازد، و به او آزار مرسانيد كه عذاب دردناكى شما را فرا خواهد گرفت" (فَذَرُوها تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ).
اضافه" ارض" به" اللَّه" (زمين خدا) اشاره به اين است كه اين شتر مزاحم كسى نيست و تنها از علف بيابان استفاده مىكند، بنا بر اين نمىبايست مزاحم او شوند.
سپس روى بعضى از نعمتها و امكانات خداداد قوم ثمود تكيه كرده مىگويد:
" شما در سرزمينى زندگى داريد كه هم دشتهاى مسطح با خاكهاى مساعد و آماده دارد كه مىتوانيد قصرهاى مجلل و خانههاى مرفه در آن بسازيد و هم كوهستانهاى مستعدى دارد كه مىتوانيد خانههايى مستحكم در دل سنگها (براى فصل زمستان و شرائط جوى سخت) ايجاد كنيد و بتراشيد" (تَتَّخِذُونَ مِنْ سُهُولِها قُصُوراً