تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٠ - تفسير نمايندگان بنى اسرائيل در ميعادگاه خدا

" آيا ما را به خاطر كار آنها هلاك مى‌كنى؟" (أَ تُهْلِكُنا بِما فَعَلَ السُّفَهاءُ مِنَّا).

بعضى از مفسران وجود كلمه" رجفه" (لرزه) را در اين آيه و وجود كلمه صاعقه در آيه ٥٥ سوره بقره كه مربوط به تقاضاى رويت پروردگار است دليل بر تفاوت اين دو ميقات گرفته‌اند، ولى چنان كه سابقا هم گفته‌ايم، صاعقه در بسيارى از اوقات با لرزه شديد همراه است، زيرا بر اثر برخورد الكتريسته- هاى مثبت و منفى كه اولى در ابر و دومى در زمين است، جرقه عظيمى به وجود مى‌آيد كه كوه‌ها و زمينها را به لرزه در مى‌آورد و گاهى از هم متلاشى مى‌كند، در داستان صالح ع نيز در مورد بلائى كه بر اين جمعيت گنهكار نازل شد، گاهى تعبير به" صاعقه" شده (سوره فصلت آيه ١٧) و گاهى به" رجفة" (سوره اعراف آيه ٧٨).

و نيز بعضى از مفسران تعبير بِما فَعَلَ السُّفَهاءُ مِنَّا (به كارى كه سفهاى ما كرده‌اند) را دليل بر اين گرفته‌اند كه مجازات در اينجا به خاطر عملى بوده كه از بنى اسرائيل سرزده (همانند گوساله‌پرستى) نه بخاطر سخنى كه در مورد تقاضاى رؤيت خدا داشتند.

پاسخ اين سخن نيز روشن است، زيرا سخن نيز يكى از افعال انسان است، و اطلاق" فعل" بر" سخن"، چيز تازه و غير معمولى نيست، مثلا هنگامى كه مى‌گوئيم خداوند در قيامت به همه كارهاى ما پاداش و كيفر مى‌دهد، مسلما اين تعبير، سخنان ما را نيز در بر خواهد گرفت.

سپس موسى ع به دنبال اين تضرع و تقاضا از پيشگاه خدا عرضه مى‌دارد:

" پروردگارا مى‌دانيم اين آزمايش تو بود كه هر كه را بخواهى (و مستحق ببينى) با آن گمراه مى‌كنى و هر كس را بخواهى (و شايسته بدانى) هدايت مى‌نمايى" (إِنْ هِيَ إِلَّا فِتْنَتُكَ‌).

در اينجا نيز مفسران در زمينه معنى" فتنه" سخن بسيار دارند، ولى با توجه‌