تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٦ - تفسير

(امروز) شفيعانى براى ما وجود دارند كه براى ما شفاعت كنند؟ يا (امكان دارد) باز گرديم و اعمالى غير از آنچه انجام داديم انجام دهيم؟! (ولى) آنها سرمايه وجود خود را از دست دادند و معبودهايى را كه به دروغ ساخته بودند همگى از نظرشان گم مى‌شوند (نه راه بازگشتى دارند و نه شفيعانى).

تفسير:

آيه نخست اشاره به اين است كه محروميت كفار و سرنوشت شومشان نتيجه كوتاهيها و تقصيرات خودشان است و گرنه از ناحيه خداوند هيچ گونه كوتاهى در هدايت و رهبرى و ابلاغ آيات و بيان درسهاى تربيتى نشده است لذا مى‌گويد" ما در هدايت و راهنمايى آنها چيزى فروگذار نكرديم كتابى براى آنها فرستاديم كه تمام اسرار و رموز آن را با آگاهى كامل تشريح كرديم" (وَ لَقَدْ جِئْناهُمْ بِكِتابٍ فَصَّلْناهُ عَلى‌ عِلْمٍ‌).

" كتابى كه مايه هدايت و موجب رحمت براى ايمان آورندگان بود" اگر چه افراد لجوج و خودخواه از آن بى‌بهره مى‌مانند (هُدىً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ‌).

*** در آيه بعد اشاره به طرز تفكر غلط تبهكاران و منحرفان در زمينه هدايتهاى الهى كرده مى‌گويد:" گويا آنها انتظار دارند كه سرانجام و نتيجه وعده‌ها و وعيدهاى الهى را با چشم خود ببينند (بهشتيان را در بهشت و دوزخيان را در دوزخ مشاهده كنند) تا ايمان بياورند"! (هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا تَأْوِيلَهُ‌).

اما چه انتظار نابجايى است، زيرا هنگامى كه نتائج و سرانجام اين وعده‌هاى الهى را مشاهده كنند، كار از كار گذشته است و راهى براى بازگشت باقى نمانده‌