تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٩ - تفسير

از ابر كشنده" ذكر شده است، كه همه به يك موضوع بازمى‌گردد و آن اينكه يك صاعقه وحشتناك آسمانى كه از درون ابرى تيره و تار برخاسته بود، شهر آنها را هدف خود قرار داد، و به دنبال آن (آن چنان كه خاصيت صاعقه‌هاى عظيم است) زمين‌لرزه شديدى توليد شد و همه چيز آنها را درهم كوبيد.

*** سپس ابعاد وحشتناك اين زلزله عجيب را با اين جمله در آيه بعد تشريح كرده، مى‌گويد:" آنها كه شعيب را تكذيب كردند، آن چنان نابود شدند كه گويا هرگز در اين خانه‌ها سكنى نداشتند"! (الَّذِينَ كَذَّبُوا شُعَيْباً كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا). [١] و در پايان آيه مى‌فرمايد:" آنها كه شعيب را تكذيب كردند، زيانكار بودند، نه مؤمنان" (الَّذِينَ كَذَّبُوا شُعَيْباً كانُوا هُمُ الْخاسِرِينَ‌).

گويا اين دو جمله پاسخى است به گفته‌هاى مخالفان شعيب، زيرا آنها تهديد كرده بودند كه در صورت عدم بازگشت به آئين سابق، او و پيروانش را بيرون خواهند كرد، قرآن مى‌گويد خداوند آن چنان آنها را نابود كرد كه گويى هرگز در آنجا سكونت نداشتند، تا چه رسد به اينكه بخواهند ديگران را بيرون كنند.

و نيز در مقابل آنها كه مى‌گفتند پيروى شعيب، باعث خسران است قرآن مى‌گويد سرانجام كار، نشان داد كه مخالفت با شعيب عامل اصلى زيانكارى بود.

***

---

[١]" يغنوا" از ماده" غنى" به معنى" اقامت در مكانى" است، و همانطور كه طبرسى در مجمع البيان مى‌گويد بعيد نيست از مفهوم اصلى" غنى" به معنى بى‌نيازى گرفته شده باشد زيرا كسى كه منزل آماده‌اى داشته باشد از منزلگاه ديگر بى‌نياز مى‌گردد.