تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٨ - تفسير

راه كفر را پيش گرفته بودند، به كسانى كه احتمال مى‌دادند تحت تاثير دعوت شعيب واقع شوند، مى‌گفتند به طور مسلم اگر از شعيب پيروى كنيد از زيانكاران خواهيد بود" (وَ قالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لَئِنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْباً إِنَّكُمْ إِذاً لَخاسِرُونَ‌).

و منظورشان همان خسارتهاى مادى بود كه دامنگير مؤمنان به دعوت شعيب مى‌شد، زيرا آنها مسلما بازگشت به آئين بت‌پرستى نمى‌كردند، و بنا بر اين مى‌بايست به زور از آن شهر و ديار اخراج شوند و املاك و خانه‌هاى خود را بگذارند و بروند.

اين احتمال در تفسير آيه نيز هست كه منظورشان علاوه بر زيانهاى مادى، زيانهاى معنوى بوده است زيرا راه نجات را در بت‌پرستى مى‌پنداشتند، نه آئين شعيب.

*** هنگامى كه كارشان به اينجا رسيد و علاوه بر گمراهى خويش در گمراه ساختن ديگران نيز اصرار ورزيدند، و هيچگونه اميدى به ايمان آوردن آنها نبود، مجازات الهى به حكم قانون قطع ريشه فساد به سراغ آنها آمد،" زلزله سخت و وحشتناكى آنها را فرا گرفت، آن چنان كه صبحگاهان همگى به صورت اجساد بى‌جانى در درون خانه‌هايشان افتاده بودند (فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دارِهِمْ جاثِمِينَ‌).

در ذيل آيه ٧٨ همين سوره، تفسير" جاثمين" گذشت. و نيز گفتيم تعبيرات مختلفى كه درباره عامل نابودى اين جمعيت آمده است هيچگونه منافاتى با هم ندارند، مثلا در مورد قوم شعيب، عامل مرگشان در آيه مورد بحث،" زلزله" و در آيه ٩٤ سوره هود" صيحه آسمانى" و در ١٨٩ سوره شعراء" سايبانى‌