تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٦ - تفسير طرز پاسخ مستكبران به ابراهيم (ع)

به هر حال ابراهيم ع از آن آتش عظيم به صورت خارق العاده‌اى به لطف پروردگار رهايى يافت، ولى نه تنها دست از بيان هدفهاى خود بر نداشت بلكه شتاب و سرعت و حرارت بيشترى به آن داد.

" ابراهيم به آنها گفت: شما غير از خدا بتهايى براى خود انتخاب كرده‌ايد كه مايه دوستى و محبت ميان شما در زندگى دنيا باشد، اما بدانيد روز قيامت اين رشته محبت به كلى از هم گسسته مى‌شود، و هر يك از شما به ديگرى كافر مى‌گردد، و يكديگر را لعن و نفرين مى‌كنيد و جايگاه همه شما آتش است، و هيچ يار و ياورى نخواهيد داشت" (وَ قالَ إِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْثاناً مَوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا ثُمَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَ يَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضاً وَ مَأْواكُمُ النَّارُ وَ ما لَكُمْ مِنْ ناصِرِينَ‌) [١] چگونه انتخاب بتها مايه مودت ميان بت پرستان مى‌شد؟

اين سؤالى است كه از چند راه مى‌توان به آن پاسخ گفت:

نخست اينكه پرستش بت براى هر قوم و قبيله‌اى به اصطلاح رمز وحدت بود زيرا هر گروهى بتى براى خود انتخاب كرده بود، چنان كه در مورد بتهاى معروف جاهليت عرب نيز نوشته‌اند كه هر يك از آنها تعلق به اهل شهر يا قبيله‌اى داشت (از جمله بت" عزى" مخصوص قريش بود و" لات" از آن طايفه ثقيف و" منات" مخصوص اوس و خزرج) [٢] ديگر اينكه پرستش بتها پيوندى ميان آنها و نياكانشان ايجاد مى‌كرد و غالبا متعذر به همين عذر مى‌شدند كه اينها آثار نياكان ما است و ما از آنها پيروى مى‌كنيم.

[١] منصوب بودن" مودة بينكم" به خاطر آنست كه" مفعول لاجله" مى‌باشد احتمالات ديگرى نيز مفسران در اين زمينه داده‌اند.

[٢] سيره ابن هشام ج ١ صفحات ٨٦- ٨٧.