تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٥ - تفسير طرز پاسخ مستكبران به ابراهيم (ع)

شدت عمل را به خرج دهند.

در اينجا سخنى در مورد چگونگى آتش‌سوزى ابراهيم به ميان نيامده است، همين اندازه در دنباله آيه فوق مى‌خوانيم" خداوند او را از آتش رهايى بخشيد" (فَأَنْجاهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ).

ولى شرح ماجراى آتش‌سوزى در سوره انبياء آيه ٦٨- ٧٠ آمده است كه در جلد سيزدهم تفسير نمونه صفحه ٤٤٣ به بعد مشروحا از آن بحث كرده‌ايم.

در پايان مى‌افزايد" در اين ماجرا آيات و نشانه‌هايى است براى جمعيتى كه ايمان دارند" (إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ‌).

نه يك نشانه بلكه نشانه‌هايى در اين حادثه وجود دارد، زيرا از يك سو عدم تاثير آتش در جسم ابراهيم معجزه روشنى بود، تبديل آتش به گلستان- طبق معروف- معجزه ديگرى، عدم توانايى اين گروه عظيم قدرتمند در برابر يك فرد كه ظاهرا دستش از هر وسيله‌اى خالى بود معجزه سومى است.

و عدم تاثير اين حادثه عجيب خارق العاده در قلب آن سياه‌دلان نيز نشانه‌اى از قدرت خدا است كه توفيق را از اينگونه افراد لجوج چنان سلب مى‌كند كه بزرگترين آيات در آنها اثر نمى‌گذارد! در روايتى آمده است هنگامى كه ابراهيم را دست و پا بسته به ميان آتش افكندند تنها چيزى كه از او سوخت همان طنابى بود كه او را با آن محكم بسته بودند [١] آرى آتش جهل و جنايت تبهكاران تنها وسائل اسارت را سوخت و ابراهيم آزاد شد! و اين خود آيت ديگرى محسوب مى‌شود، و شايد به خاطر همينها است كه در داستان نوح و نجات او با كشتى مى‌فرمايد:" جعلناها آيه" (به صورت مفرد) در اينجا مى‌فرمايد:" لايات" (به صورت جمع).

[١] تفسير روح المعانى جلد ٢٠ صفحه ١٣٠.