تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٨ - تفسير سرنوشت مجرمان در قيامت

مى‌شود مجرمان در نوميدى و غم و اندوه فرو مى‌روند" (وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُبْلِسُ الْمُجْرِمُونَ‌).

" يبلس" از ماده" ابلاس" در اصل به معنى غم و اندوهى است كه از شدت ياس و نوميدى دست مى‌دهد.

بديهى است اگر چيزى كه انسان از آن نااميد مى‌شود امرى ضرورى نباشد نوميديش مهم نيست، اما غم و اندوه نشان مى‌دهد كه در اين موارد از يك امر ضرورى نوميد شده است، لذا بعضى از مفسران ضرورى بودن را جزء ماده" ابلاس" مى‌دانند.

" ابليس" را نيز به همين مناسبت ابليس گفته‌اند كه از رحمت خدا مايوس و غمناك شد.

به هر حال مجرمان حق دارند كه در آن روز مايوس و غمناك شوند، چرا كه نه ايمان و عمل صالحى با خود به عرصه محشر آورده‌اند، نه يار و ياورى دارند و نه امكان بازگشت به دنيا و جبران گذشته وجود دارد.

همان بتها و معبودهاى ساختگى كه هر وقت از آنها سؤال مى‌شد چرا اينها را مى‌پرستيد؟ مى‌گفتند: هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِنْدَ اللَّهِ‌:" اينها شفيعان ما در پيشگاه خدايند" (سوره يونس آيه ١٨).

در آنجا مى‌فهمند كه هيچ خاصيتى بر وجود اين معبودهاى تو خالى و بى ارزش مترتب نيست.

به همين جهت" نسبت به معبودهايى كه آنها را شريك خدا قرار داده بودند