تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤ - تفسير بازگشت موسى به آغوش مادر

نوزاد را تهديد مى‌كرد رهايى يافت.

براى جمله" هُمْ لا يَشْعُرُونَ‌" تفسيرهاى ديگرى نيز شده: مرحوم طبرسى مخصوصا اين احتمال را بعيد نمى‌داند كه تكرار اين جمله در آيات قبل و اينجا در باره فرعون براى اشاره به اين حقيقت باشد او كه تا اين اندازه از مسائل بيخبر بود چگونه دعوى الوهيت مى‌كرد؟ چگونه مى‌خواست با اراده پروردگار و مشيت الهى بجنگد؟

*** به هر حال اراده خداوند به اين تعلق گرفته بود كه اين نوزاد به مادرش به زودى برگردد و قلب او را آرام بخشد، لذا مى‌فرمايد:" ما همه زنان شيرده را از قبل بر او تحريم كرديم" (وَ حَرَّمْنا عَلَيْهِ الْمَراضِعَ مِنْ قَبْلُ‌) [١] طبيعى است نوزاد شيرخوار چند ساعت كه مى‌گذرد، گرسنه مى‌شود، گريه مى‌كند، بى‌تابى مى‌كند، بايد دايه‌اى براى او جستجو كرد، بخصوص كه ملكه مصر سخت به آن دل بسته، و چون جان شيرينش دوست مى‌دارد! ماموران حركت كردند و در به در دنبال دايه مى‌گردند، اما عجيب اينكه پستان هيچ دايه‌اى را نمى‌گيرد.

شايد از ديدن قيافه آنها وحشت مى‌كند، و يا طعم شيرشان كه با ذائقه او آشنا نيست تلخ و نامطلوب جلوه مى‌كند، گويى مى‌خواهد خود را از دامان دايه‌ها پرتاب كند اين همان تحريم تكوينى الهى بود كه همه دايه‌ها را بر او حرام كرده بود.

---

[١]" مراضع" جمع" مرضع" (بر وزن مخبر) به معنى زن شيرده است، بعضى نيز آن را جمع" مرضع" (بر وزن مكتب) به معنى محل شير دادن يعنى پستان دانسته‌اند.

اين احتمال نيز داده شده كه مصدر ميمى و به معنى" رضاع" (شير دادن) بوده باشد ولى معنى اول مناسبتر است.