تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٠ - ٢- فطرت خداشناسى در احاديث اسلامى

خود را يكى پس از ديگرى ماموريت داد تا وفاى به پيمان فطرت را از آنها مطالبه كنند، و نعمتهاى فراموش شده الهى را به آنها يادآور شوند، از طريق تبليغ بر آنان اتمام حجت نمايند، و گنجينه‌هاى انديشه‌ها را براى آنها فاش سازند"! طبق روايات فوق، نه تنها" معرفة اللَّه"، كه مجموع اسلام به صورت فشرده در درون سرشت انسانى نهاده شده، از توحيد گرفته تا رهبرى پيشوايان الهى و جانشينان راستين پيامبر و حتى فروع احكام.

بنا بر اين طبق تعبيرى كه در نهج البلاغه آمده بود، كار پيامبران شكوفا ساختن فطرتها، و به ياد آوردن نعمتهاى فراموش شده الهى، از جمله سرشت توحيدى، و استخراج گنجهاى معرفت است كه در درون جان و انديشه انسانها نهفته و مستور مى‌باشد.

جالب توجه اينكه قرآن مجيد، در آيات متعددى از شدائد و مشكلات و حوادث دردناكى كه در زندگى انسان روى مى‌دهد به عنوان" زمينه‌ساز شكوفايى حس مذهبى" ياد مى‌كند از جمله مى‌گويد: فَإِذا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذا هُمْ يُشْرِكُونَ‌:" هنگامى كه بر كشتى سوار مى‌شوند و در وسط دريا گرفتار مشكلات وحشتناك مى‌گردند خدا را با اخلاص مى‌خوانند، اما هنگامى كه آنها را به سلامت به خشكى مى‌رساند باز مشرك مى‌شوند"! (عنكبوت- ٦٥).

البته در اين زمينه ذيل آيات بعد در همين سوره كه بى شباهت به آيه سوره عنكبوت نيست باز هم به خواست خدا سخن خواهيم گفت.