تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٥ - شان نزول

[سوره العنكبوت (٢٩): آيات ٦٧ تا ٦٩]

أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنا حَرَماً آمِناً وَ يُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ أَ فَبِالْباطِلِ يُؤْمِنُونَ وَ بِنِعْمَةِ اللَّهِ يَكْفُرُونَ (٦٧) وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى‌ عَلَى اللَّهِ كَذِباً أَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جاءَهُ أَ لَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوىً لِلْكافِرِينَ (٦٨) وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ (٦٩)

ترجمه:

٦٧- آيا نديدند كه ما حرم امنى براى آنها قرار داديم در حالى كه مردم را در اطراف آنها (در بيرون اين حرم) مى‌ربايند؟ آيا به باطل ايمان مى‌آورند و نعمت خدا را كفران مى‌كنند؟.

٦٨- چه كسى ستمكارتر از آن كس است كه بر خدا دروغ مى‌بندد، يا حق را پس از آنكه به سراغش آمد تكذيب مى‌كند؟ آيا جايگاه كافران در دوزخ نيست؟

٦٩- و آنها كه در راه ما (با خلوص نيت) جهاد كنند قطعا هدايتشان خواهيم كرد و خدا با نيكوكاران است.

شان نزول:

در تفسير" در المنثور" ذيل آيه مورد بحث از" ابن عباس" چنين نقل شده‌