تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٧ - تفسير در دل خدا مىگويند و با زبان بت!

" يؤفكون" از ماده" افك" (بر وزن فكر) به معنى بازگرداندن چيزى از صورت واقعى و حقيقى آن است، و به همين تناسب بر دروغ، و نيز بادهاى مخالف اطلاق مى‌شود.

تعبير" يؤفكون" به صيغه مجهول اشاره به اين است كه آنها قدرت بر تصميم‌گيرى ندارند، گويى بى اراده به سوى بت‌پرستى كشيده مى‌شوند! ضمنا منظور از تسخير خورشيد و ماه نظاماتى است كه خداوند براى آنها قرار داده و آنها را با اين نظامات در طريق منافع انسانها به راه انداخته است.

*** سپس براى تاكيد همين معنى كه هم خالق او است و هم رازق او است، اضافه مى‌كند:" خداوند روزى براى هر كس از بندگانش بخواهد گسترده مى‌كند و براى هر كس بخواهد محدود و تنگ مى‌سازد" (اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ لَهُ‌).

كليد روزى به دست او است نه به دست انسانها، و نه بتها.

و اينكه در آيات قبل گفته شد مؤمنان راستين تنها بر او توكل مى‌كنند بخاطر همين است كه اختيار همه چيز به دست او است، پس چرا از اظهار ايمان بترسند و زندگى خويش را از ناحيه دشمنان در خطر ببينند؟! و اگر چنين تصور كنند كه خدا قدرت دارد، ولى از حال آنها آگاه نيست اين اشتباه بزرگى است، چرا كه" خداوند به همه چيز عالم است" (إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَلِيمٌ‌).

مگر ممكن است كسى خالق و مدبر باشد و لحظه به لحظه فيض او به موجودات برسد و در عين حال از وضع آنها آگاه نباشد؟ اين قابل تصور نيست.

*** در مرحله دوم سخن از" توحيد ربوبى" و نزول سرچشمه اصلى ارزاق از