تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٨ - تفسير وعده بازگشت به حرم امن خدا

پشتيبانى مكن" (فَلا تَكُونَنَّ ظَهِيراً لِلْكافِرِينَ‌).

مسلما پيامبر ص هرگز پشتيبانى از كفار نمى‌كرد، اين دستور در مورد او تاكيد است، و در مورد ديگران بيان يك وظيفه مهم.

اين سخن در حقيقت هماهنگ با مطلبى است كه در آيات پيشين در مورد موسى خوانديم كه مى‌گفت" پروردگارا به خاطر نعمتى كه به من دادى، من هرگز پشتيبان مجرمان نخواهم بود" (در باره كمك به ظالمان در ذيل همان آيه ١٧ سوره قصص مشروحا بحث كرديم).

در اين دو آيه چهار دستور به پيامبر ص داده شده و چهار توصيف از پروردگار به عمل آمده است، و مجموع بحثهايى را كه در آيات اين سوره آمده تكميل مى‌كند.

نخست مى‌گويد:" نبايد كفار تو را از آيات خداوند بعد از آنكه بر تو نازل شد باز دارند" (وَ لا يَصُدُّنَّكَ عَنْ آياتِ اللَّهِ بَعْدَ إِذْ أُنْزِلَتْ إِلَيْكَ‌).

گرچه نهى متوجه كفار است، اما مفهومش عدم تسليم پيامبر ص در برابر كارشكنيها و توطئه‌هاى آنها است، و درست به اين مى‌ماند كه بگوئيم:

نبايد فلان شخص تو را وسوسه كند، يعنى تسليم وسوسه‌هاى او مباش.

و به اين ترتيب به پيامبر ص دستور مى‌دهد هنگامى كه آيات الهى نازل شد بايد با قاطعيت روى آن بايستى، و هر گونه دو دلى و ترديد را از خود دور سازى، موانع را هر چه باشد از سر راه بردارى، و به سوى مقصد با قدمهاى محكم پيش بروى كه خدا همراه تو و پشتيبان تو است.