تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٠ - تفسير سرچشمه فساد، اعمال خود مردم است!

ترجمه:

٤١- فساد در خشكى و دريا به خاطر كارهايى كه مردم انجام داده‌اند آشكار شده، خدا مى‌خواهد نتيجه بعضى از اعمال آنها را به آنها بچشاند شايد (به سوى حق) بازگردند.

٤٢- بگو در زمين سير كنيد و بنگريد عاقبت كسانى كه قبل از شما بودند چگونه بود؟ بيشتر آنها مشرك بودند.

٤٣- روى خود را به سوى آئين مستقيم و پايدار كن، پيش از آنكه روزى فرا رسد كه هيچكس قدرت ندارد آن را از خدا بازگرداند، در آن روز مردم به گروه‌هايى تقسيم مى‌شوند.

٤٤- هر كس كافر شود كفرش بر زيان خود او است و آنها كه عمل صالح انجام دهند (پاداش الهى را) به سود خودشان آماده مى‌سازند.

٤٥- اين براى آنست كه خداوند كسانى را كه ايمان آورده و عمل صالح انجام داده‌اند از فضلش پاداش دهد، او كافران را دوست ندارد.

تفسير: سرچشمه فساد، اعمال خود مردم است!

در آيات گذشته، سخن از شرك در ميان بود و مى‌دانيم ريشه اصلى تمام مفاسد فراموش كردن اصل توحيد و روى آوردن به شرك است، لذا در آيات مورد بحث نخست سخن از ظهور فساد در زمين به خاطر اعمال مردم به ميان آورده، مى‌گويد:" فساد در خشكى و دريا به خاطر كارهايى كه مردم انجام داده‌اند آشكار شده" (ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ‌).

" خدا مى‌خواهد عكس العمل كارهاى مردم را به آنها نشان دهد و نتيجه بعضى از اعمالى را كه انجام داده‌اند به آنها بچشاند، شايد بيدار شوند، و به سوى حق بازگردند"! (لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ‌).

آيه فوق معنى وسيع و گسترده‌اى را پيرامون ارتباط" فساد" و" گناه"