تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦١ - تفسير و اينهم سرنوشت آلودگان!

و تعبير به" ظالم" به خاطر آن است كه آنها، هم بر خويشتن ظلم مى‌كردند كه راه شرك و فساد اخلاق و بى‌عفتى را پيش گرفته بودند، و هم بر ديگران كه ظلم و ستم آنها حتى شامل عابرين و كاروانهايى كه از آن سرزمين عبور مى‌كردند مى‌شد.

سرنوشت او چه خواهد شد؟! اما فورا در پاسخ او گفتند: نگران مباش" ما به كسانى كه در اين سرزمين هستند آگاه‌تريم" (قالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَنْ فِيها).

ما هرگز تر و خشك را با هم نمى‌سوزانيم و برنامه ما كاملا دقيق و حساب شده است.

و افزودند:" ما قطعا لوط و خانواده‌اش را نجات خواهيم داد، جز همسرش كه در ميان قوم باقى خواهد ماند"! (لَنُنَجِّيَنَّهُ وَ أَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ كانَتْ مِنَ الْغابِرِينَ‌).

از اين آيه بخوبى استفاده مى‌شود كه در تمام آن شهرها و آباديها تنها يك خانواده مؤمن و پاك بود، و خداوند هم به موقع آنها را رهايى بخشيد، چنان كه در آيه ٣٦ سوره ذاريات مى‌خوانيم: فَما وَجَدْنا فِيها غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ‌:

" ما در آنجا جز يك خانواده مسلمان نيافتيم" و تازه همسر لوط نيز از صف مؤمنان خارج بود و لذا محكوم به عذاب شد.

تعبير به" غابرين" جمع" غابر" به معنى كسى است كه همراهانش بروند و او بماند، زنى كه در خانواده نبوت بوده نمى‌بايست از" مسلمين و مؤمنين" جدا شود، اما كفر و شرك و بت‌پرستى او سبب جداييش گرديد.

و از اينجا روشن مى‌شود كه انحراف او تنها از نظر عقيده بود، بعيد نيست‌