تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٦ - تفسير آنها هواى نفس خويش را مىپرستيدند

جالب توجه اين است كه در آن روز، هر يك از اين منحرفان خلافكار از ديگرى بيزارى مى‌جويند و هر كدام سعى دارند گناه خود را به گردن ديگرى افكند.

اين درست نظير چيزى است كه نمونه كوچك آن را در دنيا با چشم خود مى‌بينيم كه جمعى دست به دست هم مى‌دهند تا امر خلافى مرتكب شوند، پس از دستگيرى و حضور در محضر دادگاه از يكديگر بيزارى مى‌جويند، و گناه را به گردن ديگرى مى‌افكنند، اين است، سرنوشت گروه گمراه و خلافكار در دنيا و آخرت.

همانگونه كه در آيه ٢٢ سوره ابراهيم مى‌خوانيم كه" شيطان در روز قيامت به پيروان خود مى‌گويد: من سلطه‌اى بر شما نداشتم، من تنها از شما دعوت كردم شما هم مشتاقانه اجابت كرديد مرا ملامت نكنيد خود را ملامت كنيد" وَ ما كانَ لِي عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطانٍ إِلَّا أَنْ دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي فَلا تَلُومُونِي وَ لُومُوا أَنْفُسَكُمْ‌.

و در مورد مشركان در آيه ٣٠ سوره صافات مى‌خوانيم كه آنها به مناقشه با يكديگر برمى‌خيزند و هر يك ديگرى را مقصر مى‌شمرد، اما اغواگران صريحا در پاسخ مى‌گويند:" ما بر شما سلطه‌اى نداشتيم شما خود گروهى طغيانگر بوديد" وَ ما كانَ لَنا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطانٍ بَلْ كُنْتُمْ قَوْماً طاغِينَ‌.