تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٦ - تفسير و اينهم سرنوشت آلودگان!

و نافرمانى خدا بود بيان مى‌كند، و تعبير به فعل مضارع" يفسقون" دليل بر استمرار و ادامه كارهاى زشتشان است.

اين تعبير بيانگر اين واقعيت است كه اگر از ادامه گناه، خوددارى مى‌كردند و به راه حق و تقوا و پاكى باز مى‌گشتند گرفتار چنين عذابى نمى‌شدند و گذشته آنان بخشوده مى‌شد.

*** در اينجا چگونگى عذاب دردناك آنها توضيح داده نشده، همين اندازه مى‌فرمايد:" ما از آن آباديها (از ويرانه‌هاى درهم ريخته و شهرهاى بلا ديده و نابود شده) آنها درس عبرت و نشانه روشنى براى كسانى كه انديشه مى‌كنند باقى گذارديم" (وَ لَقَدْ تَرَكْنا مِنْها آيَةً بَيِّنَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ‌).

ولى در همان سوره هود آيه ٨٢ و همچنين سوره اعراف ٨٤، شرح عذاب آنها داده شده است، كه نخست زلزله شديدى شهرهاى آنها را به كلى زير و رو كرد، و سپس بارانى از سنگهاى آسمانى بر آنها فرو ريخت، به گونه‌اى كه بدنها و ويرانه‌هاى خانه‌ها و قصرهاشان زير آن مدفون گشت.

تعبير به" آية بينة" (نشانه روشنى) اشاره به آثار باقيمانده شهر" سدوم" است كه طبق آيات قرآن در مسير راه كاروانهاى مردم حجاز قرار داشت، و تا زمان ظهور پيامبر اسلام ص نيز باقى بود، چنان كه در آيه ٧٦ سوره حجر مى‌خوانيم: وَ إِنَّها لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ‌:" آثار آن بر سر راه كاروانيان برقرار است" و در آيه ١٣٧ و ١٣٨ صافات چنين آمده: وَ إِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِحِينَ وَ بِاللَّيْلِ أَ فَلا تَعْقِلُونَ‌:" شما صبح و شام از كنار آنها مى‌گذريد آيا انديشه نمى‌كنيد"؟!