تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٣ - تفسير هر روز به بهانهاى از حق مى گريزند

بزرگ اسلام است چرا كه مشركان عرب مى‌گفتند اين هر دو ساحر بودند و ما نسبت به هر دو كافريم، و در اينجا يك جريان تاريخى نيز نقل كرده‌اند كه اهل مكه گروهى را به سراغ رؤساى يهود در يكى از اعيادشان فرستادند و در باره پيامبر اسلام از آنها سؤال كردند كه آيا محمد ص براستى پيامبر خدا است؟ آنها در پاسخ گفتند: ما در تورات او را با اوصافش يافته‌ايم.

نمايندگان بازگشتند و ماجرا را به مشركان مكه گفتند، در اينجا بود كه آنها جمله" سحران تظاهرا" و" إِنَّا بِكُلٍّ كافِرُونَ‌" (اين هر دو ساحر بودند و ما نسبت به هر دو كافر هستيم) را گفتند [١] اما با توجه به دو نكته اين تفسير، بعيد به نظر مى‌رسد:

نخست اينكه كمتر در تاريخ و روايات ديده شده كه مشركان عرب، موسى ع را متهم به ساحر بودن كنند و شايد فقط در اينجا چنين احتمالى داده شده باشد.

ديگر اينكه چگونه ممكن است كسى ادعا كند كه موسى و محمد ص با وجود تقريبا دو هزار سال فاصله ساحرانى بودند كه به پشتيبانى يكديگر برخاستند مگر ممكن است ساحرى از هزاران سال قبل بداند چه كسى در آينده، ظهور خواهد كرد و چه دعوى مطرح مى‌كند؟!

*** به هر حال مشركان لجوج اصرار داشتند كه چرا پيامبر اسلام ص معجزاتى همچون موسى نداشته است؟ و از سوى ديگر نه به گفته‌ها و گواهى تورات در باره علائم پيامبر ص اعتنا مى‌كردند، و نه به قرآن مجيد و آيات پرعظمتش، لذا قرآن، روى سخن را به پيامبر ص كرده مى‌گويد:" بگو اگر شما راست مى‌گوئيد كه اين دو كتاب از سوى خدا نيست، كتابى روشنتر و هدايت‌بخش‌تر از آنها از سوى خدا بياوريد تا من از آن پيروى كنم"

---

[١] تفسير روح المعانى جلد ٢٠ ص ٨١.