تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٥ - تفسير و اينهم سرنوشت آلودگان!

لوط مربوط به خودش نبوده، بلكه از اين بيم داشت كه مزاحم ميهمانهايش شوند اما جوابى كه فرشتگان دادند، مربوط به نجات لوط و خانواده‌اش بود و اين دو با هم سازگار نيست.

پاسخ اين سؤال را از آيه ٨١ سوره هود اجمالا مى‌توان استفاده كرد، زيرا هنگامى كه قوم بى‌شرم براى دست دراز كردن به سوى ميهمانها آمدند فرشتگان به لوط گفتند:" اين قوم به تو دسترسى پيدا نخواهند كرد" يعنى ما كه سهل است، آزارى به تو نيز نمى‌توانند برسانند، بنا بر اين فرشتگان، نجات خود را مسلم گرفتند- و راستى هم مسلم بود- تنها بشارت را روى نجات لوط و خانواده‌اش متمركز كردند.

منظور از" قريه" همان شهر" سدوم" و شهرها و آباديهاى اطراف آنها است كه قوم لوط در آن مى‌زيستند و بعضى تعداد جمعيت آنها را هفتصد هزار نفر شمرده‌اند. [١] و منظور از" رجز" در اينجا" عذاب" است (معنى اصلى" رجز" اضطراب است، سپس به هر چيزى كه موجب اضطراب مى‌گردد رجز مى‌گويند و لذا عرب آن را در معانى زيادى مانند بلاهاى سخت، طاعون، برف و تگرگ شديد، بت، وسوسه شيطان و عذاب الهى به كار مى‌برد).

جمله" بِما كانُوا يَفْسُقُونَ‌" علت مجازات دردناك آنها را كه فسق‌

[١] روح البيان جلد ٦ صفحه ٤٦٧.