تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤٠ - ١- نكات آموزنده اين داستان تاريخى

كه صاحبان اصلى درد، بايد در انجام كار خود شريك باشند كه" آه صاحب درد را باشد اثر"، لذا ذو القرنين به گروهى كه از هجوم اقوام وحشى شكايت داشتند نخست دستور داد قطعات آهن بياورند، بعد از آن دستور آتش افروختن در اطراف سد آهنين براى جوش خوردن، و بعد از آن دستور تهيه مس مذاب براى پوشاندن آهن با لايه‌اى از مس داد، اصولا كارى كه با شركت صاحبان اصلى درد پيش ميرود هم به بروز استعدادهاى آنها كمك مى‌كند و هم نتيجه حاصل شده را ارج مى‌نهند و در حفظ آن مى‌كوشند چرا كه در ساختن آن تحمل رنج فراوان كرده‌اند.

ضمنا بخوبى روشن مى‌شود كه حتى يك ملت عقب افتاده هنگامى كه از طرح و مديريت صحيح برخوردار شود مى‌تواند دست به چنان كار مهم و محير- العقولى بزند.

*** ٩- يك رهبر الهى بايد بى اعتنا به مال و ماديات باشد، و به آنچه خدا در اختيارش گذارده قناعت كند، لذا مى‌بينيم ذو القرنين بر خلاف روش سلاطين كه حرص و ولع عجيب به اندوختن اموال از هر جا و هر كس دارند هنگامى كه پيشنهاد اموالى به او شد نپذيرفت و گفت" ما مَكَّنِّي فِيهِ رَبِّي خَيْرٌ":" آنچه پروردگارم در اختيار من نهاده بهتر است".

در قرآن مجيد كرارا در داستان انبياء مى‌خوانيم: كه آنها يكى از اساسى‌ترين سخنهايشان اين بود كه ما در برابر دعوت خود هرگز اجر و پاداش و مالى از شما مطالبه نمى‌كنيم.

در يازده مورد از قرآن مجيد اين مطلب در باره پيامبر اسلام و يا انبياء پيشين بچشم مى‌خورد، گاهى با اين جمله ضميمه است كه" پاداش ما تنها بر خدا است" و گاهى بدون آن، و گاه دوستى اهل بيت خود را كه خود پايه‌اى براى رهبرى آينده بوده است بعنوان پاداش ذكر كرده‌اند" قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً